برپایی و گسترش عدالت (فقه سیاسی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
برپایی و گسترش عدالت قرآن، استقرار و گسترش
عدالت را یکی از اهداف اساسی بعثت پیامبران معرفی میکند و آن را از صفات الهی و برجستهترین خصلت
انسان میداند.
عدالت در آموزههای قرآنی، پایهای برای رفتار فردی و اجتماعی و معیار تصمیمگیری در جامعه است و
مؤمنان را به رعایت آن در تمامی عرصهها فرا میخواند.
چه بيانى رساتر از اين كه قرآن استقرار عدالت و گسترش آن را يكى از دو هدف اساسى و فلسفه بعثت
انبیا ذكر كرده و آن را از صفات الهى و بارزترين خصيصه آفرينش و نيكوترين خصلت انسان معرفى نموده است:
الف: ما رسولان را با براهين روشن به سوى انسانها فرستاديم و به آنها كتاب و ميزان داديم تا عدالت را برپا سازند؛
(لَقَدْ أَرْسَلْنٰا رُسُلَنٰا بِالْبَيِّنٰاتِ وَ أَنْزَلْنٰا مَعَهُمُ الْكِتٰابَ وَ الْمِيزٰانَ لِيَقُومَ النّٰاسُ بِالْقِسْطِ) ب: من مأمورم كه عدالت را در ميان شما برپا سازم؛
(وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ) ج: عدالت را پيشه خود سازيد زيرا كه عدالت به
تقوا و پاكى انسان نزديکتر است؛
(اِعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوىٰ) د: هرگاه در ميان مردم حكم مىكنيد بايد بر اساس عدالت باشد؛
(وَ إِذٰا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النّٰاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ) ه:
خداوند به عدالتپيشگى فرمان مىدهد.
(إِنَّ الله يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ)
•
عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۲، ص۱۳۱-۱۳۲.