بشری (قرآن)

بشری (قرآن)، یکی از اوصاف قرآن است.

«بشارت و بشری» به معنای خبر شادی بخش است و «بشیر» به معنای مژده دهنده و جمع آن بشر (بر وزن قفل) است.

«بشری» در آیه ۲ سوره نمل (هدی وبشری للمؤمنین) و نیز آیات ۱۰۲ سوره نحل و ۱۲ سوره احقاف،وصف قرآن است.
«بشیر» در آیه ۴ سوره فصلت (بشیرا ونذیرا فاعرض اکثرهم فهم لا یسمعون) نیز وصف قرآن ذکر شده است.

چون قرآن کریم مؤمنان را به رهایی از دوزخ و رستگاری در بهشت و نعمت‌های الهی بشارت می‌دهد، بشری و بشیر نامیده شده است.

۱.	↑ نمل/سوره۲۷، آیه۲.
۲.	↑ نمل/سوره۲۷، آیه۱۰۲.
۳.	↑ احقاف/سوره۴۶، آیه۱۲.
۴.	↑ نمل/سوره۲۷، آیه۲.
۵.	↑ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، ۸۴۹ - ۹۱۱ق، الاتقان فی علوم القرآن، ج۱، ص۱۸۱.
۶.	↑ حجتی، محمد باقر، ۱۳۱۱ -، پژوهشی درتاریخ قرآن کریم، ص۲۷.
۷.	↑ قرشی بنابی، علی اکبر، ۱۳۰۷ -، قاموس قرآن، ج۱، ص(۱۹۳-۱۹۴).
۸.	↑ مصباح، محمد تقی، ۱۳۱۳ -، قرآن شناسی، ج۱، ص۵۲.
۹.	↑ زرکشی، محمد بن بهادر، ۷۴۵ - ۷۹۴ق، البرهان فی علوم القرآن (باحاشیه)، ج۱، ص۲۷۹.
۱۰.	↑ طبرسی، فضل بن حسن، ۴۶۸ - ۵۴۸ق، مجمع البیان فی تفسیرالقرآن، ج۹، ص۴.
۱۱.	↑ مکارم شیرازی، ناصر، ۱۳۰۵ -، تفسیر نمونه، ج۲، ص۲۱۰.
۱۲.	↑ طباطبایی، محمد حسین، ۱۲۸۱ - ۱۳۶۰، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۷، ص۳۶۰.