بشّاریه (فرهنگ فرق اسلامی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
بشّاریه فرقهای از «
غلات»
شیعه و پیرو
بشّار شعیری کوفی بودند.
آنان
علی (علیهالسلام) را
خدا و
محمد (صلیاللهعلیهوآله) را بنده و رسول او میدانستند و علی (علیهالسلام)،
فاطمه (سلاماللهعلیها)،
حسن (علیهالسلام) و
حسین (علیهالسلام) را مظاهر خدا میشمردند.
بشّاریه با «
علیاویه» و «
مجسمه» در برخی باورهای غالیانه، از جمله
تعطیل و
تناسخ، همعقیده بودند.
امام جعفر صادق (علیهالسلام) بشّار شعیری را نکوهش و از او اعلام
برائت کرد.
بشّار شعیری در حدود سال
۱۸۰ (هجری قمری) درگذشت.
بشّاريه از «غلات» شيعه هستند كه پيرو بشّار شعيرى كوفى بودند.
وى فروشنده جو بود و در گفتار با «علياويه» همداستان بود و مىگفت كه: على (علیهالسلام) از خدايى بگريخت و در خانواده خاندان علوى هاشمى جاى گرفت و محمد (صلیاللهعلیهوآله) بنده و رسول او بود و چهار شخص را كه على (علیهالسلام) و فاطمه (سلاماللهعلیها) و حسن (علیهالسلام) و حسين (علیهالسلام) باشند؛ مظهر خدا مىدانست.
او مىگفت كه: حسن (علیهالسلام) و حسين (علیهالسلام) جعلى هستند و در حقيقت على (علیهالسلام) است؛ زيرا او نخستين ايشان بود.
آنان منكر پيغمبرى محمد (صلیاللهعلیهوآله) بودند و مىگفتند كه: محمد (صلیاللهعلیهوآله) بنده على (علیهالسلام) بود و على (علیهالسلام) پروردگار است و با «مجسمه» و «علياويه» در تعطيل و تناسخ همداستان بودند.
«علياويه» گويند: چون بشّار شعيرى منكر خدايى محمد (صلیاللهعلیهوآله) شد و پيغمبرى
سلمان را انكار نمود به صورت مرغى مسخ شد كه او را علياء خوانند و او در درياست و از اين جهت اين فرقه را «عليائيه» نيز خوانند.
امام جعفر صادق (علیهالسلام) درباره بشّار فرمود كه: بشّار شعيرى شيطان بن شيطان است كه از دريا بيرون آمده تا مردم را بفريبد.
بشّار در حوالى سال ۱۸۰ (هجرى قمری) در گذشت.
سعد بن عبداللّه روايت مىكند كه ابوعبداللّه جعفر بن محمد (علیهالسلام) ، بشّار را گفت: از پيش من دور شو خدا تو را لعنت كند. اميدوارم كه سقف هيچ خانهاى بر تو سايه نياندازد و چون يكى از اصحاب امام به
کوفه مىرفت، او را فرمود: چون به كوفه رسيدى بشّار را بگو كه جعفر به تو مىگويد: اى
کافر، اى
فاسق، اى
مشرک، من از تو
بری هستم.
•
مشکور، محمدجواد؛ مدیرشانهچی، کاظم، فرهنگ فرق اسلامی، ج۱، ص۱۰۲.
