بینش علمی (فقه سیاسی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
بینش علمی پایهٔ
مدیریت مؤثر و پیشنیاز بهکارگیری ابزارهای علمی است.
ضعف بینش علمی عامل اصلی
آفات نظام اداری محسوب میشود.
ارتقای دانش،
تخصص و
تجربه مدیران با آموزش
ضمنخدمت برای انطباق با پیچیدگیهای
سازمان ضروری است.
يكى از شرايط مديريت برخوردارى از بينش علمى مؤثر و متناسب با حوزه كارى خويش است؛ چرا كه مديريت عبارت از معرفتى است كه هم
فلسفی بوده، هم هنرى و هم علمى و هر مديرى بر اساس بينش و ديدگاه خود ابزارهاى علمى مديريت را به كار مىگيرد.
نظام ادارى، توانى است كه همۀ انسانها آن را دارند،ولى وقتى تناسب مسئوليت با توانايى از نظر
تعهد و علم بهم خورد، ناگزير زمينۀ
رشد آفتهاى نظام ادارى فراهم مىشود كه از اهم آفات نظام ادارى ضعف بينش علمى است.
مديريت هر سازمان به تناسب گستردگى و پيچيدگى سازمان خود بايد به ميزان علم و تخصص و تجربه بيافزايد و
غفلت از اين
معیار اسلامی در گزينش مديران موجب خسارتهاى جبرانناپذير خواهد بود، ولى حتى اگر در ابتدا انتخاب مدير بر اساس صلاحيت علمى در كنار تعهد ايمانى صورت گرفته باشد، نبايد از آفت ضعف بينش علمى غافل بود. زيرا ممكن است به دليل تحولات بعدى و گستردهتر شدن سازمان و پيچيدهتر شدن مديريت و سازمان، توان علمى و تخصصى مدير با شرايط كنونى كه پس از گزينش او به وجود آمده، وفق ندهد و از اینرو ضعف بيشتر موجب انحراف در تصميمگيرى در عمليات شود.
«للجاهل في كلّ حالة خسران»
بنابراين بايد به تناسب پيشرفت سازمان و گستردگى و پيچيدگى آن بينش و معلومات فنى و تخصصى مديران افزايش يابد.
برنامههاى آموزشى ضمنخدمت مىتواند توانايىهاى مورد نياز سازمان را فراهم آورد و ميزان كفايت مديران را به سطح مطلوب ارتقا بخشد.
•
عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۱، ص۴۴۱.
