تبتین لحیه

یکی از عناوینی که در باب وضو بکار رفته تبتین لحیه است.

فهرست مندرجات

۱ - معانی لغوی
۲ - کار برد در فقه
۳ - پانویس
۴ - منبع

۱ - معانی لغوی

‏
دو معنا برای تبطين لحيه گفته شده است یکی رساندن آب به درون محاسن در وضو و دیگری ستردن موهای زير چانه و گلو.

ازآن به هر دو معنا در باب طهارت سخن رفته است.
معناى نخست: شستن ظاهر محاسن در وضو كافى است و رساندن آب به درون مو ها لازم نيست.

معناى دوم: كوتاه كردن مو هاى صورت و گرد كردن آنهاست و نيز گرفتن مقدارى از موهاى گونه و چيدن موهاى زير چانه و گلو (تبطين لحيه) مستحب است.

۳ - پانویس

[ویرایش]

۱.	↑ النهاية(ابن اثير) واژه «بطن».
۲.	↑ لسان العرب ج ۷،ص۴۴۰ واژه «بطن».
۳.	↑ مرآة العقول ج۲۲،ص ۳۸۲.
۴.	↑ جواهر لاکلام ج۲،ص۱۵۴.
۵.	↑ کتاب الطهارت ج۲،ص۱۷۸.
۶.	↑ كشف الغطاء ج۲،ص ۴۱۸.
۷.	↑ وسائل الشیعه ج۲،ص۱۱۰.

۴ - منبع