• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

تنکیل

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سخت کیفر دادن را تَنکیل گویند و از آن در بابهای مختلف نظیر تجارت، وقف، هبه، عتق، کفّارات و غصب سخن گفته شده است.




تنکیل در لغت به معنای کیفر شدید دادن است؛ به‏گونه‏ای که شخص کیفر دیده عبرتی برای دیگران بشود؛ ولی در کلمات فقها در ارتباط با عقوبت برده توسط مولا ـ به بریدن گوش، بینی و مانند آن از عقوبتهای شدید ـ به کار رفته هست.



تنکیل برده، معصیت و حرام استو چنانچه مولا نسبت به برده خویش مرتکب چنین عملی شود، بنابر مشهور، برده به طور قهری از ملک وی خارج و آزاد می‏گردد.
چنان‏که آزاد کردن برده تنکیل شده به عنوان کفّاره مجزی نیست.



در اینکه تنکیل برده توسط غیر مولا همچون غاصب ـ که این عمل را نسبت به برده‏ای که غصب کرده مرتکب شده ـ موجب آزادی وی می‏گردد یا حکم، اختصاص به مولا دارد، اختلاف است. بنابر قول اوّل، غاصبِ مرتکب چنین عملی ضامن قیمت برده است که باید به مالک آن بپردازد.


 
۱. ↑ جواهرالکلام، ج۲۳، ص۲۰۹.    
۲. ↑ الروضة البهیة، ج۳، ص۲۲.    
۳. ↑ جواهرالکلام، ج۳۳، ص۲۰۴.    
۴. ↑ جواهرالکلام، ج۳۷، ص۱۲۱-۱۲۰.    




فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۲، ص۶۴۵.    



جعبه ابزار