جلوگیری از همگرایی عربی و اسلامی (فقه سیاسی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
جلوگیری از همگرایی عربی و اسلامی، از اهداف حملات نظامی
آمریکا به
عراق و از مباحث مطرح در
فقه سیاسی است.
برخی تحلیلها، تحرکات سیاسی و نظامی آمریکا را ناشی از نگرانی نسبت به شکلگیری همگرایی میان کشورهای منطقه در برابر پیامدهای سیاستهای این کشور میدانند.
بر اساس این دیدگاه، افزایش رایزنیها و همکاریهای دیپلماتیک میان کشورهای
خلیج فارس،
ایران و برخی دولتهای عربی نشانهای از تقویت این روند ارزیابی شده است.
در لابهلاى تحركات سياسى آمريكا و غرب، شواهدى به چشم مىخورد كه از هراس محور مبارزه با
تروریسم نسبت به شكلگيرى همگرايى در ميان دولتهايى است كه به نحو مستقيم يا غيرمستقيم هدفهاى احتمالى حملات آمريكا و يا اثرپذير از اين حملات مىباشند حكايت مىكند.
سفرهاى «ديک چنى» فرماندهى مركزى نيروهاى آمريكايى به بهانه بازديد از پايگاههاى آمريكايى در
عربستان،
کویت،
قطر و احداث پايگاه جديد در
عمان كه در لابهلاى اين سفرها رايزنیهاى گستردهاى با دولتهاى منطقه و توأم با بزرگنمايى خطر انجام گرفته، نشان مىدهد كه
پنتاگون از احتمال شكلگيرى يک همگرايى با پوششى نه چندان ضد آمريكايى در امان نيست و با توجه به شرايط بينالمللى كه سياستهاى جنگطلبانه آمريكا را زير سؤال برده و آمريكا را به محاق انزوا پيش مىبرد بعيد نيست كه چنين همگرايى در پوششهاى مختلف بتواند شكل بگيرد و تهديدى بر آينده نفوذ استعمارى آمريكا و غرب در منطقه باشد.
همگرايى عربستان سعودى با
جمهوری اسلامی ایران را با تمام مشكلات فيمابين و گذشته سياه و منفى آن مىتوان در اين رابطه ارزيابى كرد.
همچنين همگرايى نسبى بين عراق و ايران را به رغم عدم اعتماد متقابل كه بين دو كشور، حاكم است نمىتوان جز بازتابهاى جزئى از اين همگرايى سراسرى قريبالوقوع تفسير نمود.
همگرايى كليه كشورهاى عربى در رابطه با جنايتهاى
اسرائیل در جريان
انتفاضه مردم
فلسطین و اتخاذ سياست واحد در قبال توسعهطلبى
رژیم صهیونیستی خود، نويدبخش جرقه ديگرى بر اين همگرايى بزرگ و سازنده است.
از افزايش چشمگيرى فعاليتهاى ديپلماتيک بين كشورهاى منطقه خليج فارس كه بيش از هر زمانى در جريان است نمىتوان به سادگى گذشت.
بىشک در پشت سر اين رايزنیها حسن همگرايى - هر چند ناگفته - نهفته است و مىتواند در شرايط مناسب طوفنده و شرايطساز باشد.
•
عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۱۰، ص۳۸۵-۳۸۶.