| به پا به گودى از آن شد خيام اطهر او • • • • • كه چشم خصم نيفتد به روى دختر او | | |
| ولى دريغ، كه بعد از قتل او دشمن • • • • • ز روى دختر او بر گرفت مِعجر او | | |
| نبود قطرهاى از آب بهر طفلش و، بود • • • • • فرات موج زنان جارى از برابر او | | |
| بداد دستش و نامد به دستش آب، وز شرم • • • • • به خيمهگاه نيامد دگر برادر او | | |
| ببين وفا و مروّت، كز اهل بيت رسول • • • • • فدا شد از همه اوّل، علىّ اكبر او | | |
| ز كهنه پيرهن پارهپاره از پيكان • • • • • نكرد صرف نظر خصم و كند از بر او | | |
| همه بپرسم از پستى عدو، كه چرا • • • • • بتاخت اسب پس از مرگ او به پيكر او؟ | | |
| به گوش دل شنوى چون به كربلا گذرى • • • • • ز قتلگاه برادر، خروش خواهر او | | |
| هنوز سر ز تن آن بزرگوار جداست • • • • • به كربلا تن او، تا كجا بود سر او؟ | | |
| غلام همّت آن مردمم كه جا دادند • • • • • به پاس يارى او در حريم بستر او | | |
| | |
