• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

حجاب (فرمایش‌های رهبر شهید 1382)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



«حجاب»، حکم شرعی و یک مسئله‌ی قانونی است که رهبر معظم انقلاب در مقاطع گوناگون سال ۱۳۸۲ به آن پرداخته‌اند.
این پژوهش صرفاً به گردآوری و تدوین بیانات رسمی منتشرشده در پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار رهبری، بدون تحلیل، تفسیر یا دخل و تصرف، پرداخته است.
متن اصلی فاقد عنوان‌بندی و دارای ساختار سخنرانی است. در فرایند تدوین، ساختار سخنرانی با حفظ کامل محتوا و الفاظ اصلی، مطابق استانداردهای نگارش علمی به ساختار مقاله تبدیل شده است.
تغییرات اعمال‌شده عمدتاً شامل مستندسازی، عنوان‌بندی است که برای استقلال معنایی مقاطع تفکیک‌شده ضرورت داشته است.
تمام مداخلات صرفاً صوری بوده و محتوای علمی کاملاً حفظ شده است.
چکیده فرمایش‌های رهبر شهید انقلاب (آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای) در این مقطع عبارت است از:
۱. «قاطعیت» به معنای برخورد فیزیکی نیست؛ ما اصلاً این را توصیه نمی‌کنیم.
۲. گفتن و تذکّر دادن، خوب است.
۳. امر و نهی، یعنی دستور دادن - بکن، نکن - غیر از تمنا کردن است.
۴. همین را با «رفق»، «مدارا» و محبّت - نه با خشونت - انجام دهد.
۵. «حجاب» را رعایت کنید و این «لازم و واجب» است.
۶. اشکالاتی وجود دارد؛ هرجا چنین وضعی وجود داشته باشد، راه آن «نهی از منکر» است.


- «قاطعیت» یعنی برخورد فیزیکی و جسمانی؟ این درست نیست و ما این را توصیه نمی‌کنیم.
- گفتن و تذکّر دادن با اخلاق خوب، خوب است.
- آمر به معروف و ناهی از منکر باید «رفیق لمن یأمر و رفیق لمن ینهی» باشد.
- امر و نهی را با «رفق»، «مدارا» و محبّت - نه با خشونت - انجام دهد.
- «حجاب» را رعایت کنید و این «لازم و واجب» است.
- این‌طور نیست که زن‌های ما بی‌حجاب شده‌اند؛ هرجا اشکالی هست راه آن «نهی از منکر» است.


بیانات در جلسه پرسش و پاسخ دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی، ۱۳۸۲/۰۲/۲۲:
(«قاطعیت» به معنای برخورد فیزیکی نیست)
«قاطعیت» یعنی چه؟
یعنی برخورد فیزیکی و جسمانی؟
این‌که درست نیست و ما اصلاً این را توصیه نمی‌کنیم.
اما گفتن و تذکّر دادن، خوب است.
چه اشکال دارد با اخلاقِ خوب تذکّر دهند؟
(«رفق و مدارا» در امر و نهی)
دیروز حدیثی را برای جمعی می‌خواندم که آمر به معروف و ناهی از منکر باید خودش به آنچه دارد امر و نهی می‌کند، هم عالم باشد و هم عامل.
«رَفيقٌ بِما يَأمُرُ بِهِ رَفيقٌ فيما يَنهى عَنهُ»
(«در امر و نهى خود، طريق مدارا پيش گيرد.»)
با «رفق و مدارا» امر و نهی کند.
امر و نهی، یعنی دستور دادن - بکن، نکن - غیر از تمنا کردن است.
اما همین را با «رفق»، «مدارا» و محبّت - نه با خشونت - انجام دهد.
به نظرم این‌طوری باید عمل شود.
(«حجاب»؛ «لازم و واجب»)
«حجاب» را رعایت کنید و این «لازم و واجب» است.
به برادر یا خواهری که این نامه را نوشته‌اند، می‌خواهم بگویم این‌طور هم نیست که شما می‌گویید زن‌های ما بی‌حجاب شده‌اند.
ممکن است بعضی بگویند چشم شما به خواهرانی افتاده که همه «حجاب» دارند.
نه، من گاهی به خیابان می‌روم تا مخصوصاً وضع مردان و زنان را ببینم.
البته با نگاه حلال و نه حرام.
آن‌طور که بعضی تصویر می‌کنند، به نظر من نمی‌آید.
البته چرا، اشکالاتی وجود دارد.
من هم از همه گوشه و کنارها با خبر نیستم.
هرجا چنین وضعی وجود داشته باشد، راه آن «نهی از منکر» است.

۱. ↑ بیانات در جلسه پرسش و پاسخ دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی، ۱۳۸۲/۰۲/۲۲ (فیش مربوطه).    
۲. ↑ بیانات در جلسه پرسش و پاسخ دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی، ۱۳۸۲/۰۲/۲۲ (متن سخنرانی).    
۳. ↑ بیانات در جلسه پرسش و پاسخ دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی، ۱۳۸۲/۰۲/۲۲ (فیش مربوطه).    
۴. ↑ بیانات در جلسه پرسش و پاسخ دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی، ۱۳۸۲/۰۲/۲۲ (متن سخنرانی).    
۵. ↑ محمدی ری شهری، محمد، حکمت نامه پیامبر اعظم، ج۱۱، ص۴۸۶.    



گروه پژوهشی ویکی فقه.






جعبه ابزار