حجاب (فرمایشهای رهبر شهید 1388)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
«
حجاب»، حکم شرعی و یک مسئلهی قانونی است که رهبر معظم انقلاب در مقاطع گوناگون سال ۱۳۸۸ به آن پرداختهاند.
این پژوهش صرفاً به گردآوری و تدوین بیانات رسمی منتشرشده در پایگاه اطلاعرسانی دفتر حفظ و نشر آثار رهبری، بدون تحلیل، تفسیر یا دخل و تصرف، پرداخته است.
متن اصلی فاقد عنوانبندی و دارای ساختار سخنرانی است. در فرایند تدوین، ساختار سخنرانی با حفظ کامل محتوا و الفاظ اصلی، مطابق استانداردهای نگارش علمی به ساختار مقاله تبدیل شده است.
تغییرات اعمالشده عمدتاً شامل مستندسازی، عنوانبندی است که برای استقلال معنایی مقاطع تفکیکشده ضرورت داشته است.
تمام مداخلات صرفاً صوری بوده و محتوای علمی کاملاً حفظ شده است.
چکیده فرمایشهای رهبر شهید انقلاب (آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای) در این مقطع عبارت است از:
۱. در وزارت ارشاد، بایستی ما جهتمان این باشد که مردم به سمت دین، به سمت خدا حرکت بکنند.
۲. اگر قرار باشد که نگاه کنیم، ببینیم بیگانگان ما را بر چی ملامت میکنند خیلی کارها انجام نخواهد شد؛ حجابی که خانمهایتان دارند، دنیا قبول ندارد.
۳. «گرایشهای بیمبنا و بیپایهی افراطی» را قبول ندارم، اما آن چیزهایی که مبنای شرعی و دینی دارد، آنها را محکم بایستید، افتخار هم بکنید و عمل بکنید.
۴. نگاه عمومی به زن که در فرهنگ غربی نهادینه شده، نگاه غلطی است؛ «نگاه ابزاری» است، «نگاه اهانتآمیز» است.
۵. از نظر غرب، علت اینکه شما نباید توی چادر باشید، نباید حجاب داشته باشید، این نیست که آزاد باشید.
۶. زن را برای «بهرهوری نامشروع مرد»، میخواهند به شکل خاصی در جامعه ظاهر بشود.
بیانات در دیدار اعضای هیئت دولت، ۱۳۸۸/۰۶/۱۶: - در همهی «جهتگیریها» باید جهت ما این باشد که مردم به سمت دین و خدا حرکت کنند.
- حجابی که خانمهایتان دارند دنیا قبول ندارد؛ این حرفها یعنی چه؟
- «ما هیچ دفاعی نداریم، ما در این قضیه حمله داریم»؛ موضع ما «موضع تهاجم» است.
- ما از دنیا طلبگاریم؛ دنیای مادی است که راه خطا میرود.
- «گرایشهای بیمبنا و بیپایهی افراطی» را قبول ندارم اما آنچه مبنای شرعی دارد محکم بایستید.
بیانات در دیدار جمعی از بانوان قرآنپژوه کشور، ۱۳۸۸/۰۷/۲۸: - نگاه عمومی به زن در فرهنگ غربی «نگاه ابزاری» و «نگاه اهانتآمیز» است.
- زن را برای «نوازش چشم مرد» و «بهرهوری نامشروع مرد» میخواهند.
- این «بزرگترین اهانت به زن» است.
بیانات در دیدار اعضای هیئت دولت، ۱۳۸۸/۰۶/۱۶:
(«جهتگیری» وزارت ارشاد به سمت دین و خدا)
در وزارت ارشاد، مسئلهی کتاب هست، مسئلهی هنرهای تجسمی هست، مسئلهی هنرهای گوناگون صوتی، تصویری هست،
در همهی این «جهتگیریها»، بایستی ما جهتمان این باشد که مردم به سمت دین، به سمت خدا حرکت بکنند.
والّا اگر قرار باشد که نگاه کنیم، ببینیم بیگانگان ما را بر چی ملامت میکنند - اگر این را بخواهیم رعایت بکنیم - خیلی کارها انجام نخواهد شد.
ریشی هم که شما میگذارید، دنیا قبول ندارد.
کراواتی هم که شما نمیبندید، دنیا قبول ندارد.
خیلی از اطعمه و اشربهای هم که شما حاضر نیستید استفاده کنید، دنیا اینها را قبول ندارد.
حجابی که خانمهایتان دارند، دنیا قبول ندارد.
این حرفها یعنی چه؟
(«ما هیچ دفاعی نداریم، حمله داریم»)
یک وقتی یک کسی سر قضیهای در این دیدارهای دانشجویی - حدود بیست و هفت هشت سال قبل - تو همین دانشگاه، از من پرسید: آقا! شما دربارهی فلان قضیه چه دفاعی دارید؟
من گفتم: «ما هیچ دفاعی نداریم، ما در این قضیه حمله داریم».
چه دفاعی؟
ما موضعمان، موضع دفاع نیست.
در قضیهی زن، در قضایای گوناگون دیگر، موضع ما، «موضع تهاجم» است.
ما از دنیا طلبگاریم.
دنیای مادی است که دارد در این زمینه راه خطا میرود.
حالا خودهاشان هم - عقلاشان - دارند میفهمند.
دارند تصدیق میکنند.
تأیید میکنند آثار و تبعات زشتی که بر کارهایشان مترتب شده.
دارند دانه دانه خودشان میفهمند، یواش یواش میگویند، عدهای هم زیرسبیلی رد میکنند.
ما حالا تازه بیائیم از آنها خجالت بکشیم که آنها اینجوری میگویند.
این حرفها را در باب فرهنگ بکلی کنار بگذارید و بروید سراغ آنچه که متن است.
(«گرایشهای بیمبنا و بیپایهی افراطی»)
البته «گرایشهای بیمبنا و بیپایهی افراطی» را من قبول ندارم.
توصیه هم هیچ وقت نکردم، باز هم نمیکنم.
اما آن چیزهایی که مبنای شرعی و دینی دارد، آنها را محکم بایستید، افتخار هم بکنید و عمل بکنید.
بیانات در دیدار جمعی از بانوان قرآنپژوه کشور، ۱۳۸۸/۰۷/۲۸:
(«نگاه ابزاری و اهانتآمیز» به زن در فرهنگ غربی)
همیشه به شکل غلطی در نظامهای طاغوتی به زن نگاه شده.
امروز در غرب هم همین جور است.
حالا عدهای از زنان - مثل خیلی از مردان - در همین نظامهای غربی شخصیتهای برجسته و محترم و پاکیزهای ممکن است در بیایند،
لیکن نگاه عمومی به زن که در فرهنگ غربی نهادینه شده، نگاه غلطی است.
«نگاه ابزاری» است، «نگاه اهانتآمیز» است.
(زن برای «بهرهوری نامشروع مرد»)
از نظر غرب، علت اینکه شما نباید توی چادر باشید، نباید حجاب داشته باشید، این نیست که آزاد باشید.
شما دارید میگوئید من با حجاب هم آزادی دارم.
او چیز دیگری مورد نظرش است.
زن را برای «نوازش چشم مرد»، برای «بهرهوری نامشروع مرد»، میخواهند به شکل خاصی در جامعه ظاهر بشود.
این، «بزرگترین اهانت به زن» است.
حالا ولو با چندین لفّاف تعارفآمیز این را بپوشانند و اسمهای دیگری رویش بگذارند.
گروه پژوهشی ویکی فقه.
