حجاب (فرمایشهای رهبر شهید 1401)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
«
حجاب»، حکم شرعی و یک مسئلهی قانونی است که رهبر معظم انقلاب در مقاطع گوناگون سال ۱۴۰۱ به آن پرداختهاند.
این پژوهش صرفاً به گردآوری و تدوین بیانات رسمی منتشرشده در پایگاه اطلاعرسانی دفتر حفظ و نشر آثار رهبری، بدون تحلیل، تفسیر یا دخل و تصرف، پرداخته است.
متن اصلی فاقد عنوانبندی و دارای ساختار سخنرانی است. در فرایند تدوین، ساختار سخنرانی با حفظ کامل محتوا و الفاظ اصلی، مطابق استانداردهای نگارش علمی به ساختار مقاله تبدیل شده است.
تغییرات اعمالشده عمدتاً شامل مستندسازی، عنوانبندی است که برای استقلال معنایی مقاطع تفکیکشده ضرورت داشته است.
تمام مداخلات صرفاً صوری بوده و محتوای علمی کاملاً حفظ شده است.
چکیده فرمایشهای رهبر شهید انقلاب (آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای) در این مقطع عبارت است از:
۱. قدرتهای غربی «قضیّهی زن» را با ادّعای گزاف مطرح میکنند؛ ما مدّعی هستیم در «قضیّهی زن».
۲. حقیقت مسئله این است که «زنِ باشرف و بااستعداد ایرانی» یکی از بزرگترین ضربهها را به تمدّن غرب زده است.
۳. «بانوی شجاع و باایمانی» که روی «سکّوی قهرمانی» (وقتی) مرد بیگانه دست دراز میکند، دست نمیدهد، آنجا با چادر و با «حجاب اسلامی» میایستد؛ اینها چیزهای مهمّی است.
۴. دعوا بر سر مسئلهی «باحجاب و بدحجاب» نیست؛ بحث سر «اصل استقلال و ایستادگی و تقویت و اقتدار ایران اسلامی» است.
۵. «حجاب» یک «ضرورت شرعی» است و هیچ تردیدی در وجوب «حجاب» وجود ندارد؛ جای خدشه و شبهه ندارد.
۶. «حجاب» یک واجب شرعی است که باید رعایت بشود.
۷. آن کسانی که «حجاب» را به طور کامل رعایت نمیکنند، اینها را نباید متّهم کرد به «بیدینی» و «ضدّانقلابی».
۸. «بدحجابی» یا «ضعف حجاب» درست نیست؛ امّا این موجب نمیشود که ما این (افراد) را از حوزهی دین و انقلاب خارج بدانیم.
۹. خود زنها در مقابل فراخوانها علیه حجاب «ایستادگی» کردند.
بیانات در دیدار ائمه جمعه سراسر کشور، ۱۴۰۱/۰۵/۰۵: - قدرتهای غربی از اوّل انقلاب «قضیّهی زن» را با ادّعای گزاف مطرح میکردند؛ ما مدّعی هستیم در «قضیّهی زن»، نه مدافع.
- هجوم رسانههای غربی سر «قضیّهی زن» و «مسئلهی حجاب» بهانهای بیش نیست؛ دلشان برای زن ایرانی نسوخته است.
- «زنِ باشرف و بااستعداد ایرانی» یکی از بزرگترین ضربهها را به تمدّن غرب زده است.
- غرب دویست سال است میگوید زن باید از «قیود اخلاقی و شرعی» رها شود تا پیشرفت کند.
- زن ایرانی این ادّعا را در عمل تکذیب کرده و در همهٔ میدانها با «حجاب اسلامی» سربلند ظاهر شده است.
- «ورودیهای دانشگاهها»، «مراکز علمی حسّاس و مهم»، «میدان ادب»، «میدان مسابقات ورزشی»، «میدان سیاسی» و «مسئولیّتهای مدیریّت کشوری»، همه شاهد حضور موفق زن ایرانی با حجاب است.
- این حضور، «باطلکنندهی» تلاش دویست سیصد سالهٔ غرب است؛ به همین دلیل به «قضیّهی حجاب» چسبیدهاند.
بیانات در دیدار دستاندرکاران دومین کنگره ملی شهدای ورزشکار، ۱۴۰۱/۰۶/۲۰: - «بانوی شجاع و باایمان» روی «سکّوی قهرمانی» در مقابل چشم میلیونها انسان با چادر و با «حجاب اسلامی» میایستد.
- ما گاهی به این چیزها «عادت میکنیم» و «اهمّیّت و عظمت کار» از چشممان میرود.
- این «پدیدهها» در «دنیای مادّیگری» و «دنیای فساد»، «پدیدههای عجیبی» است.
بیانات در مراسم مشترک دانشآموختگی دانشجویان دانشگاههای افسری نیروهای مسلح، ۱۴۰۱/۰۷/۱۱: - «برنامهریزی» اغتشاشات کار آمریکا، رژیم صهیونیستی و دنبالهروهای آنهاست.
- دعوا بر سر «باحجاب و بدحجاب» نیست؛ بحث سر «اصل استقلال و ایستادگی و تقویت و اقتدار ایران اسلامی» است.
- خیلی از کسانی که حجاب کاملی ندارند جزو هواداران جدّی نظاماند.
- «حجاب» یک «ضرورت شرعی» است؛ هیچ تردیدی در وجوب آن وجود ندارد.
- آنها که حجاب را کامل رعایت نمیکنند نباید متّهم به «بیدینی» و «ضدّانقلابی» شوند.
- اینها «بچّههای خودمانند، دخترهای خودمانند»؛ در مراسم دینی و انقلابی با شوق شرکت میکنند.
- بدحجابی یا «ضعف حجاب» درست نیست اما موجب خروج از دین و انقلاب نمیشود.
- دخترهای ما در «میدانهای ورزشی» با «حجاب اسلامی» قهرمان میشوند و طلا میگیرند؛ کدام «تبلیغ برای حجاب» بهتر از این است؟
- در قضایای ۱۴۰۱، «ایستادگی» در مقابل فراخوانها علیه حجاب را خود زنها کردند.
بیانات در دیدار ائمه جمعه سراسر کشور، ۱۴۰۱/۰۵/۰۵:
(«قضیّهی زن»؛ ادّعای گزاف قدرتهای غربی)
(قدرتهای غربی) از اوّل انقلاب «قضیّهی زن» را مطرح میکردند.
ادّعای گزاف میکردند که از زن ایرانی میخواهند حمایت کنند و مانند اینها.
یک وقتی چند سال قبل در یک جمع یک نفر از من پرسید که شما در «قضیّهی زن» در مقابل غرب چه دفاعی دارید؟
من گفتم من دفاع ندارم، من حمله دارم!
آنها باید دفاع کنند، آنها باید جواب بدهند.
زن را تبدیل به کالا کردند.
دفاع؟ من دفاع نمیکنم.
ما مدّعی هستیم در «قضیّهی زن».
(«هجوم» رسانههای غربی سر «قضیّهی زن» و «مسئلهی حجاب»)
خب حالا مسئله چیست؟
اینکه شما میبینید ناگهان وسایل تبلیغاتی و رسانههای رسمی و دولتی آمریکا و انگلیس و بعضی جاهای دیگر و مزدورانشان و دنبالهروانشان،
ناگهان «هجوم» میآورند در یک برههای سر «قضیّهی زن» و یک بهانهای هم پیدا میکنند (مثل) «مسئلهی حجاب» و مانند این چیزها، علّتش چیست؟
چرا این کار را میکنند؟
آیا اینها واقعاً میخواهند از حقوق زن، و زن ایرانی دفاع کنند؟
اینها مگر همان کسانی نیستند که اگر میتوانستند آب را به روی این ملّت ببندند میبستند؟
اینها دلشان برای زن ایرانی سوخته؟
(«زنِ باشرف و بااستعداد ایرانی»؛ بزرگترین ضربه به تمدّن غرب)
پس قضیّه چیست؟
حقیقت مسئله این است که «زنِ باشرف و بااستعداد ایرانی» یکی از بزرگترین ضربهها را به تمدّن غرب زده.
اینها دلشان پُر است.
(این کار را) زنها کردند.
غیر از مجموع حرکت جمهوری اسلامی، بخصوص زن ایرانی یکی از مهمترین ضربهها را به داعیههای غربی و دروغهای غربی وارد کرده.
(«رها شدن از قیود اخلاقی و شرعی»؛ شرط پیشرفت از نگاه غرب)
چطور؟
اینها سالها است ــ دویست سال است ــ که میگویند زن اگر چنانچه از «قیود اخلاقی و شرعی» و مانند این چیزها «رها» نشود نمیتواند پیشرفت کند،
نمیتواند به مقامات عالی علمی و سیاسی و اجتماعی و غیره برسد.
این جوری دارند میگویند.
شرط رسیدن زن به رتبههای بالای اجتماعی و سیاسی و غیره این است که این «قیود اخلاقی» را «رها» کند.
(«تکذیب در عمل»؛ زن ایرانی با «حجاب اسلامی»)
زن ایرانی این را در عمل «تکذیب» کرده.
زن ایرانی در همهی میدانها با موفّقیّت و سربلندی و با «حجاب اسلامی» ظاهر شده.
اینها رجزخوانی نیست، اینها واقعیّتهای محسوس جامعهی ما است.
(«ورودیهای دانشگاهها» و «مراکز علمی حسّاس و مهم»)
«ورودیهای دانشگاههای» ما یا پنجاه درصد یا بیش از پنجاه درصد دخترهای ما هستند، زنهای ما هستند.
در «مراکز علمی حسّاس و مهم» که بنده از بعضی از آن مراکز خودم شخصاً بازدید کردم، زنان دانشمند ما آنجا نقشآفرینند.
(«میدان ادب» و «میدان مسابقات ورزشی»)
در «میدان ادب»، ادبیّات، شعر، رمان، شرححالنویسی، زنها جزو برجستهترینهایند.
در «میدان مسابقات ورزشی» ــ واقعاً گاهی انسان قدرت تحسین این شخصیّتها را ندارد به اندازهای که شایستهی آن هستند ــ
دختر ایرانی روی سکّوی اوّل مسابقات ایستاده،
پرچم و سرود ملّی ایران را در مقابل چشم صدها میلیون تماشاچی تلویزیونهای دنیا بالا برده، باحجاب است،
با آن مردی که میآید به او مدال بدهد دست نمیدهد، یعنی حدّ شرعی را رعایت میکند.
این چیز کمی است؟
(«میدان سیاسی» و «مسئولیّتهای مدیریّت کشوری»)
در «میدان سیاسی»، من یک مورد را ذکر میکنم.
زمان شوروی سابق، در یکی از مهمترین پیامبَریهای سیاسی بین دو کشور، امام یک هیئت سهنفره فرستادند که یکیشان زن بود (خانم مرضیه حدیدچی دباغ).
یک زن قدرتمند که رحمت خدا بر او باد!
در «مسئولیّتهای مدیریّت کشوری»، زنان ما با حجاب، با چادر، بهترین مدیریّتها را در آن بخشِ خودشان انجام دادند.
در مسائل علمی، در مسائل ادبی، در مجریان صداوسیما، بهترین مجریان.
در میدانهای مختلف، زن ایرانی حضور پیدا کرده، در بالاترین سطوح قرار گرفته، با «حجاب اسلامی»، با رعایت حجاب؛ این خیلی چیز مهمّی است.
(«باطلکنندهی تلاش دویست سیصد سالهی غرب»)
این «باطلکنندهی» یک زحمت و تلاش دویست سیصد سالهی غرب است.
نمیتوانند تحمّل کنند، عصبانی میشوند، خودشان را به در و دیوار میزنند تا بتوانند یک کاری بکنند.
آن وقت میچسبند به «قضیّهی حجاب»، میچسبند به یک مورد و بنا میکنند تبلیغات کردن.
ببینید، عامل این شبههافکنیها این است و تظاهر دشمن هم آن است که مشاهده میکنید و میبینید.
بیانات در دیدار دستاندرکاران دومین کنگره ملی شهدای ورزشکار، ۱۴۰۱/۰۶/۲۰:
(«بانوی شجاع و باایمان» روی «سکّوی قهرمانی»)
آن «بانوی شجاع و باایمانی» که روی «سکّوی قهرمانی» (وقتی) مرد بیگانه دست دراز میکند، دست نمیدهد،
یا در مقابل چشم میلیونها انسانی که خیلی از اینها تربیت شدهاند برای اینکه ضدّ حجاب و ضدّ عفّتِ زن حرکت بکنند و حرف بزنند،
آنجا با چادر و با «حجاب اسلامی» میایستد.
اینها چیزهای مهمّی است.
ماها گاهی یک مقداری «عادت میکنیم» به یک چیزی، «اهمّیّت و عظمت کار» از چشممان میرود.
این «پدیدهها» در این دنیای امروز، «دنیای مادّیگری»، «دنیای فساد»، «پدیدههای عجیبی» است.
بیانات در مراسم مشترک دانشآموختگی دانشجویان دانشگاههای افسری نیروهای مسلح، ۱۴۰۱/۰۷/۱۱:
(«برنامهریزی» آمریکا و رژیم صهیونیستی)
بنده به صراحت میگویم «برنامهریزی» (اغتشاشات ۱۴۰۱) کار آمریکا، کار رژیم غاصب و جعلی صهیونیستی و دنبالهروهای آنها است.
نشستهاند «برنامهریزی» کردهاند.
عَمَله و مزدوران و حقوقبگیران آنها، بعضی از ایرانیهای خائن هم که در بیرون از کشور هستند، به اینها کمک کردند.
(دعوا بر سر «باحجاب و بدحجاب» نیست)
بنابراین، دعوا بر سر مسئلهی «باحجاب و بدحجاب» نیست.
دعوا بر سر از دنیا رفتن یک دختر جوان نیست.
دعوا اینها نیست.
خیلی از این کسانی که حجاب کاملی هم ندارند، جزو هواداران جدّی نظام جمهوری اسلامی هستند.
شما میبینید در مراسم مذهبی، در مراسم انقلابی، اینها شرکت میکنند.
بحث سر اینها نیست.
بحث سر «اصل استقلال و ایستادگی و تقویت و اقتدار ایران اسلامی» است.
بحث سر این است.
(«حجاب»؛ «ضرورت شرعی»)
«حجاب» یک «ضرورت شریعتی» است.
شریعت است.
«ضرورت شرعی» است.
یعنی هیچ تردیدی در وجوب «حجاب» وجود ندارد.
این را همه باید بدانند.
این که حالا خدشه کنند، شبهه کنند که آیا «حجاب» هست، لازم است، ضروری است، نه، جای خدشه و شبهه ندارد.
یک واجب شرعی است که باید رعایت بشود.
(عدم اتّهام به «بیدینی» و «ضدّانقلابی»)
منتها آن کسانی که «حجاب» را به طور کامل رعایت نمیکنند، اینها را نباید متّهم کرد به «بیدینی» و «ضدّانقلابی».
نه، من قبلاً هم گفتهام.
یک وقتی در سفری از سفرهای استانی که میرفتم، در جمع علما گفتم این را.
علمای آنجا جمع بودند.
گفتم چرا گاهی بعضی از شما این خانمی را که حالا فرض کنید یک مقداری موهایش بیرون است یا به تعبیر رایج بدحجاب است،
ــ که حالا باید گفت «ضعیفالحجاب»؛ حجابش ضعیف است ــ متّهم میکنید؟
بنده وارد این شهر شدم، جمعیّت آمدند استقبال.
شاید اقلّاً یکسوّم جمعیّت این جور خانمها هستند، دارند اشک میریزند.
این را نمیشود گفت «ضدّانقلاب» است.
این چطور «ضدّانقلابی» است که این جور با شوق و با حرارت و با انگیزه میآید و مثلاً فرض کنید در فلان مراسم دینی یا فلان مراسم انقلابی شرکت میکند؟
اینها «بچّههای خودمانند»، «دخترهای خودمانند».
من چند بار تا حالا در خطبهی نماز عید فطر این را تکرار کردهام که در مراسم ماه رمضان، در شبهای اَحیاء
ــ عکسهایش را برای من میآورند، حالا من که آنجاها را نمیتوانم (بروم) امّا تصویرش را برای من میآورند ــ
زنها با ریختهای مختلف، قوارههای مختلف اشک میریزند.
من حسرت میخورم به آن جور اشک ریختن!
میگویم ای کاش من هم میتوانستم این جور مثل این دختر، مثل این زن جوان اشک بریزم.
این را چطور میشود متّهم کرد؟
(«ضعف حجاب»؛ موجب خروج از دین و انقلاب نیست)
بله، کار درستی نیست، بدحجابی یا «ضعف حجاب» درست نیست؛
امّا این موجب نمیشود که ما این (افراد) را از حوزهی دین و انقلاب و مانند اینها خارج بکنیم و خارج بدانیم.
چرا؟
البتّه همهی ماها یک نقصهایی داریم، باید نقصها را برطرف کنیم.
هر چه بتوانیم برطرف کنیم، بهتر است.
(«میدانهای ورزشی»؛ «تبلیغ برای حجاب»)
در «میدانهای ورزشی».
شما ببینید، دخترهای ما میروند در «میدانهای ورزشی»، قهرمان میشوند، طلا میگیرند با «حجاب اسلامی».
کدام «تبلیغ برای حجاب» بهتر از این است؟
تعدادی از این خانمها آمدند آن طلاهایشان را به بنده اهدا کردند.
من البتّه برمیگردانم به خودشان که نگه دارند.
امّا واقعاً من افتخار میکنم به این جور خانمها.
در یک میدان بینالمللی که میلیونها انسان از پشت دوربینها دارند میبینند، این دختر ایرانی میرود آنجا، مدال طلا را میگیرد،
پرچم کشورش را بالا میبرد و آن وقت با حجاب ایستاده.
«تبلیغی برای حجاب» بهتر از این، بیشتر از این؟
(«ایستادگی» خود زنها در مقابل فراخوانها علیه حجاب)
در این قضایای (اغتشاشات ۱۴۰۱)، خب دیدید دیگر، علیه حجاب خیلی کار شد.
چه کسی «ایستادگی» کرد در مقابل این تلاشها و فراخوانها؟
خود زنها.
زنها «ایستادگی» کردند.
آنها امیدشان به همین زنهایی بود که شما به آنها میگویید بدحجاب.
امیدشان به اینها بود.
اینها امیدشان این بود که همینهایی که حجاب نیمهکاره دارند بکلّی کشف حجاب کنند، (ولی) نکردند.
یعنی زدند تو دهن آن تبلیغکننده و فراخوانفرستنده.
گروه پژوهشی ویکی فقه.
