• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

حجیّت اجماع

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



به صحت استناد و احتجاج به اجماع حجیت اجماع گفته می‌شود.




حجیت اجماع، به معنای صحت تمسک و احتجاج به اجماع از سوی شارع نسبت به مکلف _ و به عکس _ می باشد که لازمه آن، منجزیت - در صورت اصابت به واقع - و معذریت - در صورت عدم اصابت به واقع - است.



اصولیون امامی، همانند اهل سنت اجماع را در شمار ادله حکم شرعی آورده اند، ولی این اشتراک تنها در شکل و اسم است؛ به این معنا که اصولیون امامی به هیچ عنوان، اجماع را دلیلی مستقل در مقابل کتاب و سنت نمی‌دانند، بلکه اجماع نزد آنان بدان جهت اعتبار دارد که از سنت ـ قول، فعل و تقریر معصوم (ع) ـ کشف می کند.
بنابراین، آن‌چه حجت است رأی و نظر معصوم (ع) است و حجیت اجماع نیز دائر مدار کشف از نظر معصوم ( ع ) می باشد.
[۲] خمینی، روح الله، انوارالهدایة فی التعلیقة علی الکفایة، ص۲۵۴.
[۳] صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۲، ص۱۴۴.

به همین دلیل اصولیون امامی گفته اند اگر از اتفاق تعداد کمی نیز رأی و نظر معصوم (ع) به دست آید، حجت است، به خلاف اهل سنت که ملاک حجیت را اجتماع امت می‌دانند.


 
۱. ↑ اصول الفقه ج۲، ص۹۴.    
۲. ↑ خمینی، روح الله، انوارالهدایة فی التعلیقة علی الکفایة، ص۲۵۴.
۳. ↑ صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۲، ص۱۴۴.




شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ص۲۵۷.
صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۲، ص۱۴۳.
معالم الدین و ملاذ المجتهدین ص۱۷۲.    
فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل دراصول فقه، ج۱۰، ص۲۹۱.
فاضل لنکرانی، محمد، ایضاح الکفایة، ج۴، ص۲۵۲.



سایت مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی    



جعبه ابزار