• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

حدیث صالح

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حدیث صالح، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و به خبری که صلاحیت استدلال داشته باشد، گفته می‌شود.



اصطلاح حدیث صالح از اصطلاحات اهل سنت است. برخی از اهل سنت آن را سومین قسم از اقسام اولیه حدیث برشمرده و کثیری از آنان آن را ملحق به صحیح دانسته‌اند.


در ذیل به برخی از تعاریف آن اشاره می‌شود:
۱- مراد از آن حدیثی است که صلاحیت استدلال دارد.
۲- حدیثی است که در سند متصل آن راوی مجهول الحال بوده و خالی از علت قادحه باشد.
۳- حدیثی است که در آن موجب وهن وجود نداشته باشد.
این نوع حدیث را به آن جهت صالح نامیده‌اند که صلاحیت احتجاج و استدلال دارد.


درباره مرتبه و درجه حدیث صالح، اقوال ذیل مطرح است:
۱- حدیث صالح مشترک بین صحیح، حسن و ضعیف معتبر است.
۲- حدیث صالح به لحاظ مرتبه از حدیث حسن پایین‌تر است.
۳- حدیثی است که به درجه صحیح نرسیده است.
[۱] کلباسی، ابوالهدی، سماء المقال، ج۵، ص۱۳۷.
[۲] تهانوی، ظفراحمد، قواعد التحدیث، ص۱۰۸.
[۳] مامقانی، عبدالله، مستدرکات مقباس الهدایه، ج۵، ص۱۳۷.
[۴] مامقانی، عبدالله، مستدرکات مقباس الهدایه، ج۵، ص۱۶۲.
[۵] مامقانی، عبدالله، مستدرکات مقباس الهدایه، ج۵، ص۷۵.



۱. ↑ کلباسی، ابوالهدی، سماء المقال، ج۵، ص۱۳۷.
۲. ↑ تهانوی، ظفراحمد، قواعد التحدیث، ص۱۰۸.
۳. ↑ مامقانی، عبدالله، مستدرکات مقباس الهدایه، ج۵، ص۱۳۷.
۴. ↑ مامقانی، عبدالله، مستدرکات مقباس الهدایه، ج۵، ص۱۶۲.
۵. ↑ مامقانی، عبدالله، مستدرکات مقباس الهدایه، ج۵، ص۷۵.
۶. ↑ صدر، سیدحسن، نهایة الدرایه، ص۱۷۷.    



پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «حدیث صالح»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۶/۲۹.    


رده‌های این صفحه : اصطلاحات حدیثی




جعبه ابزار