• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

حسن خلق بندگان خالص خدا (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



بندگان خالص خداوند، مظهر خوش خلقی و مدارا در گفتار می باشند و چون از جاهلان حرکات زشتی مشاهده می‌کنند و یا سخنانی زشت و ناشی از جهل می‌شنوند، پاسخی سالم می‌دهند، و به سخنی سالم و خالی از لغو و گناه جواب می‌گویند.



بندگان خالص خداوند، مظهر خوش خلقی و مدارا در گفتار می باشند: «وعباد الرحمـن الذین ... واذا خاطبهم الجـهلون قالوا سلـمـا» بندگان خاص خداوند رحمن آنها هستند که با آرامش و بیتکبر بر زمین راه می‌روند و هنگامی که جاهلان آنها را مخاطب سازند به آنها سلام می‌گویند (و با بیاعتنائی و بزرگواری می‌گذرند).


صفتی که این آیه برای مؤمنین آورده این است که، چون از جاهلان حرکات زشتی مشاهده می‌کنند و یا سخنانی زشت و ناشی از جهل می‌شنوند، پاسخی سالم می‌دهند، و به سخنی سالم و خالی از لغو و گناه جواب می‌گویند، سلامی (می کنند) که نشانه بی اعتنائی توأم با بزرگواری است، نه ناشی از ضعف، سلامی که دلیل عدم مقابله به مثل در برابر جاهلان و سبک مغزان است، سلام وداع گفتن با سخنان بی رویه آنها است، نه سلام تحیت که نشانه محبت و پیوند دوستی است، خلاصه سلامی که نشانه حلم و بردباری و بزرگواری است.


آری یکی دیگر از پدیده‌های با عظمت روحی آنها تحمل و حوصله است که بدون آن هیچ انسانی راه دشوار و پر فراز و نشیب عبودیت و بندگی خدا را طی نخواهد کرد مخصوصا در جوامعی که افراد فاسد و مفسد و جاهل و نادان در آن فراوان است. پس حاصل و برگشت معنای این کلمه به این است که : بندگان رحمان، جهل جاهلان را با جهل مقابله نمی‌کنند.


۱. ↑ فرقان/سوره۲۵، آیه۶۳.    
۲. ↑ ترجمه تفسیر المیزان، علامه طباطبائی، ج۱۵، ص۳۳۱.    
۳. ↑ تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ج۱۵، ص۱۴۷.    
۴. ↑ ترجمه تفسیر المیزان، علامه طباطبائی، ج۱۵، ص۳۳۱.    
۵. ↑ تفسیر صافی، فیض کاشانی، ج۴، ص۲۳.    
۶. ↑ مجمع البیان، شیخ طبرسی، ج۷، ص۳۱۰.    
۷. ↑ نور الثقلین، شیخ حویزی، ج۴، ص۲۶.    
۸. ↑ الدر المنثور، سیوطی، ج۶، ص۲۷۱.    



فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «حسن خلق بندگان خالص خدا».    



جعبه ابزار