حسن محمود امین (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
سید حسن بن سید محمود بن سید علی بن محمد امین، معروف به «
سید حسن قشاقش» و مشهور به «
امین»، در سال ۱۲۹۹ هجری قمری در عیترون از توابع جبل عامل لبنان متولد شد.
او عالمی فاضل، فقیهی دانشمند و شاعری توانا بود.
وی در سال ۱۳۱۶ هجری به عراق رفت و به تحصیل و تدریس پرداخت و سپس در سال ۱۳۳۰ هجری به جبل عامل بازگشت و تا پایان عمر در آنجا ماند.
از آثار
سید حسن، میتوان به مجلد فی الطهارة اشاره کرد.
وی در سال ۱۳۶۸ هجری قمری در بیروت درگذشت و پیکرش به جبل عامل منتقل شد.
سید حسن، معروف به «
سید حسن قشاقش» و مشهور به «
امین»، در سال ۱۲۹۹ ه.ق در قریهی عیترون از توابع «جبل عامل» در لبنان به دنیا آمد.
حسن محمود، عالمی فاضل و فقیهی دانشمند و تیزفهم بوده و شعرش مقام والایی دارد.
امین، در سال ۱۳۱۶ هجری وارد عراق شد و به تحصیل و تدریس پرداخت.
او سپس در سال ۱۳۳۰ هجری به جبل عامل برگشت و تا پایان عمر در آنجا به سر برد.
آثار
سید حسن قشاقش، عبارتاند از:
• رسالة فی الرد علی الوهابیة، رسالهای است در ردّ وهابیت،
• مجلد فی الطهارة،
•
منظومة فی الاجتهاد و التقلید در مسائل فقهی و...
حسن محمود، در سال ۱۳۶۸ ه.ق در بیروت بدرود حیات گفت و پیکر او را به قریهای در بلاد جبل عامل بردند که در آخر عمر آنجا میزیست.
حسن محمود، در وصف شهدای کربلا چنین سروده است:
| | |
| وردوا علی الهیجا ورود الهیم • • • • • و راوا عظیم الخطب غیر عظیم | | |
| | |
| و تنازعوا کاس المنیة بینهم • • • • • فی غیر ما لغو و لا تاثیم | | |
| | |
| یتسابقون الی الهجوم و کانّهم • • • • • خلقوا لیوم تسابق و هجوم | | |
| | |
| یستعجلون البذل قبل اوانه • • • • • و یسارعون لدعوة المظلوم | | |
| | |
| وجدوا الحیاة مع الهون ذمیمة • • • • • و الموت فی العلیاء غیر ذمیم | | |
| | |
| و تقدموا للموت قبل امامهم • • • • • و لقد یجوز تقدّم الماموم | | |
| | |
| | |
۱ - آنها مانند شتران تشنه که به سوی آب میتازند، به میدان نبرد تاختند و بلای بزرگ را ناچیز دیدند.
۲ - از اینروست که برای دستیابی به آن، بر یکدیگر پیشی میگیرند و گاه بر سر آن منازعهای دوستانه میپردازند.
۳ - در حمله به دشمن بر یکدیگر پیشی گرفتند. گویی خداوند آنها را برای چنین صحنههایی (روز مسابقه و حمله) آفریده است.
۴ - برای دادن جانشان قبل از رسیدن اجل شتاب داشتند، و هر گاه مظلومی آنها را میخواند، زود به کمک او میشتافتند.
۵ - زندگی همراه با خواری و ذلت به نظر آنها ناپسند بود تا سرانجام مرگ با سربلندی را پسندیدند.
۶ - برای رسیدن به مرگ، جلوتر از امام خود قرار گرفتند زیرا گاهی تقدّم ماموم بر امام جایز است.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۵۶۰.
