حسن و قبح عرضی
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
حسن و قبح عرضی به حُسن یا قبح عارض بر فعل دارای مقتضیِ خلاف آن اطلاق می‌شود.
حسن و قبح عرضی، مقابل
حسن و قبح ذاتی و به معنای
حسن و قبح در افعالی است که اقتضای حسن و یا قبح را دارند، ولی بر
اثر عارض شدن موانعی، فعل حسن به فعل قبیح و فعل قبیح به فعل حسن تبدیل می‌شود، مانند عنوان
صدق که در جای خود دارای حُسن است، ولی گاهی در صورتی که موجب
آشوب و
فساد شود قبیح می‌گردد.
و نیز مانند عنوان
کذب که قبیح است، اما گاهی بر اثر عوارضی، مانند
نجات جان
مؤمن ، حسن پیدا می‌کند.
فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «حسن و قبح عرضی».
