حسین علی الاعظمی (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
حسین بن علی بن حبشی العبیدی الاعظمی، از دانشمندان و استادان برجسته
عراق، در سال
۱۳۲۵ هجری قمری در محله اعظمیه بغداد متولد شد.
او در سال
۱۹۲۷ میلادی از دانشگاه آلالبیت فارغالتحصیل گردید و پس از مدتی تدریس، مسئولیت متمم شریعت در دانشکده حقوق و سپس ریاست این دانشکده را بر عهده گرفت.
وی آثار علمی متعددی در فقه و حقوق اسلامی تألیف کرد.
حسین، در سال
۱۳۷۵ هجری قمری درگذشت و در اعظمیه به خاک سپرده شد.
حسین، در سال ۱۳۲۵ ه.ق در محله «اعظمیه» بغداد متولد شد.
وی در سال ۱۹۲۷ میلادی از دانشگاه «آلالبیت» فارغالتحصیل گردید.
اعظمی، پس از فراغت از تحصیل، به تدریس پرداخت و پس از مدتی، مسئولیت «متمم شریعت» را در دانشکده حقوق بر عهده گرفت.
وی سپس به مقام ریاست دانشکده حقوق رسید و نقش مهمی در آموزش و گسترش علوم حقوقی و فقهی ایفا کرد.
از جمله آثار علمی
حسین اعظمی، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
•
احکام الاوقاف،
•
مع ابن سینا،
•
الاحوال الشخصیة،
•
اصول الفقه،
•
الوصایاو آثار دیگر.
اعظمی، در سال ۱۳۷۵ ه.ق درگذشت و در زادگاه خود، «اعظمیه» بغداد، به خاک سپرده شد.
| | |
| الدمع ینطق و العیون تترجم • • • • • عما یضم الیوم هذا الماتم | | |
| الیوم قد ذبح الحسین و آله • • • • • ظلما و فاض الدمع و انفجر الدم | | |
| | |
| | |
۱ - از آنچه که امروز در این ماتم میگذرد، اشک صحبت میکند و چشمها به ترجمهی آن سخنان میپردازد.
۲ - امروز
حسین (علیهالسّلام) و خانوادهاش به ستم کشته شدند. بدین سبب اشکها با خون فرو میریزد.
| | |
| شهید العلی ما انت میت و انما • • • • • یموت الذی یبلی و لیس له ذکر | | |
| و ما دمک المسفوک الا قیامة • • • • • لها کل عام یوم عاشوره حشر | | |
| و ما دمک المسفوک الا رسالة • • • • • مخلدة لم یخل من ذکرها عصر | | |
| و ما دمک المسفوک الا تحرر • • • • • لدنیا طغت فیها الخدیعة و الختر | | |
| | |
| | |
۱ - شهید بزرگ است و نمیمیرد. بلکه کسی میمیرد که از یادها فراموش شود.
۲ - و خون ریختهشدهی تو قیامتی است که به وسیلهی آن هر سال در روز
عاشورا قیامتی (حشری) برپا میشود.
۳ - و خون ریختهشدهی تو نامهی جاودانهای است که هیچ عصر و زمانی از آن خالی نیست.
۴ - و خون ریختهشدهی تو به دنیایی که در آن خدعه و خیانت و طغیان است، آزادی میبخشد.
| | |
| لا تلمنی ان جرت عینی دما • • • • • ایّ دمع ویک لم ینبجس؟! | | |
| هل تری العالم الاّ ماتما • • • • • قد طغت نیرانه فی الانفس | | |
| ایّها الباکون حولی اقتربوا • • • • • و اسمعوا انشودة الدّمع الهتون | | |
| | |
| | |
۱ - مرا ملامت نکنید اگر که چشمانام خون بگرید و چه اشکی است که با درک مرتبه و مظلومیت شهیدان و شدت این حادثه بیاختیار سرازیر نشود.
۲ - آیا عالم را جز ماتمی میبینی که شعلههای آن در جانها طغیان کرده است.
۳ - ای گریهکنندگان به من نزدیک شوید و این سرود را بشنوید و سیلآسا گریه کنید!
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۵۶۹.
