• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

حفظ نفس

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حفظ نفس به یکی از امور مورد اهتمام شرع و ملاک برای تشریع برخی احکام اطلاق می‌شود.



حفظ نفس از اقسام مصالح ضروری است که مورد اهتمام شارع قرار گرفته و اساس بسیاری از قانون گذاری‌های وی بوده است، چرا که انسان موجودی است که مورد تکریم خداوند می‌باشد و خداوند او را بر دیگر آفریده هایش برتری بخشیده و خلیفه خود در روی زمین قرار داده و حق حیات را برای او محترم شمرده است. خداوند در قرآن کریم آیات روشنی درباره حرام بودن قتل انسان بی‌گناه بیان نموده است، مانند: ﴿وَلا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللهُ اِلاّ بِالْحَقِّ﴾.
هم چنین، برای حفظ نفس، کیفرها و عقوبت‌هایی همانند قصاص و دیه مقرر کرده است، چنان که می‌فرماید:
«و من یقتل مؤمناً متعمّداً فجزاؤه جهنم خالداً فیها».
[۳] زحیلی، وهبه، اصول الفقه الاسلامی، ج۲، ص۱۰۲۱.
[۴] زحیلی، وهبه، الوجیز فی اصول الفقه، ص۹۲.
[۵] غزالی، محمد بن محمد، المستصفی من علم الاصول (به ضمیمه فواتح الرحموت بشرح مسلم الثبوت)، ج۱، ص۲۸۷.
[۶] ادریس، عوض احمد، الوجیز فی اصول الفقه، ص (۷۲-۷۱).



۱. ↑ اسراء/سوره۱۷، آیه۳۳.    
۲. ↑ نساء/سوره۴، آیه۹۳.    
۳. ↑ زحیلی، وهبه، اصول الفقه الاسلامی، ج۲، ص۱۰۲۱.
۴. ↑ زحیلی، وهبه، الوجیز فی اصول الفقه، ص۹۲.
۵. ↑ غزالی، محمد بن محمد، المستصفی من علم الاصول (به ضمیمه فواتح الرحموت بشرح مسلم الثبوت)، ج۱، ص۲۸۷.
۶. ↑ ادریس، عوض احمد، الوجیز فی اصول الفقه، ص (۷۲-۷۱).



فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «حفظ نفس».



جعبه ابزار