• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

حقیقت‌ و مجاز

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حقیقت و مجاز به مباحث پیرامون شکل‌های استعمال لفظ در معنا اطلاق می‌شود.



استعمال لفظ در معنای موضوع له را «حقیقت»، و استعمال آن را در غیر معنای موضوع له با قرینه ، «مجاز» می‌گویند؛ برای مثال، استعمال لفظ «اسد» در معنای « حیوان درنده خاص»، حقیقت و استعمال آن با قرینه در معنای «مرد شجاع»، مجاز است.
[۲] اسنوی، عبد الرحیم بن حسن، التمهید فی تخریج الفروع علی الاصول، ص۱۸۵.
[۳] فیض، علیرضا، مبادی فقه و اصول، ص۸۳.
[۴] محمدی، ابوالحسن، مبانی استنباط حقوق اسلامی یا اصول فقه، ص۲۹.
[۶] مشکینی، علی، تحریر المعالم، ص۲۴.
[۸] ولایی، عیسی، فرهنگ تشریحی اصطلاحات اصول، ص۱۸۸.
[۱۰] سبزواری، عبدالاعلی، تهذیب الاصول، ج۱، ص۲۳.
[۱۱] مغنیه، محمد جواد، علم اصول الفقه فی ثوبه الجدید، ص۲۳.



حقیقت ؛
مجاز .


۱. ↑ مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۲۷.    
۲. ↑ اسنوی، عبد الرحیم بن حسن، التمهید فی تخریج الفروع علی الاصول، ص۱۸۵.
۳. ↑ فیض، علیرضا، مبادی فقه و اصول، ص۸۳.
۴. ↑ محمدی، ابوالحسن، مبانی استنباط حقوق اسلامی یا اصول فقه، ص۲۹.
۵. ↑ مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص (۱۱۸-۱۱۷).    
۶. ↑ مشکینی، علی، تحریر المعالم، ص۲۴.
۷. ↑ فاضل تونی، عبدالله بن محمد، الوافیة فی اصول الفقه، ص۵۹.    
۸. ↑ ولایی، عیسی، فرهنگ تشریحی اصطلاحات اصول، ص۱۸۸.
۹. ↑ شهیدثانی، زین الدین بن علی، تمهید القواعد، ص۹۵.    
۱۰. ↑ سبزواری، عبدالاعلی، تهذیب الاصول، ج۱، ص۲۳.
۱۱. ↑ مغنیه، محمد جواد، علم اصول الفقه فی ثوبه الجدید، ص۲۳.



فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «حقیقت و مجاز»



جعبه ابزار