• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

خسأ (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




خَسَأ (به فتح خاء و سین) از واژگان قرآن کریم به معنای طرد شدن و طرد كردن است. جمع این واژه در قرآن مجید خَاسِئین به معنای رانده شده و دور شدگان است و از مشتقات آن خَاسِئاً (به فتح خاء و سکون الف) به معنای خسته است.



خَسَأ به معنی طرد شدن و طرد كردن است و به صورت لازم و متعدى آمده است. گويند: «خسأت الكلب فخسأ» يعنى سگ را طرد و دور كردم، پس دور شد.


(قالَ‌ اخْسَؤُا فِيها وَ لا تُكَلِّمُونِ‌)     «گفت دور شويد و با من سخن نگویید.»
(فَقُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ‌)     «به آن‌ها گفتيم: بوزينگان مطرود شويد.»
(قُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ‌)     «به آن‌ها گفتيم: بوزينگان مطرود شويد.»
خاسئين را رانده شده و دور شدگان گفته‌اند.
نا گفته نماند در اين ماده معنى حقارت و خواری نيز ملحوظ است؛ چنان كه در کشّاف و مفردات گفته است.
(ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خاسِئاً وَ هُوَ حَسِيرٌ)     (سپس بار ديگر به عالم هستى نگاه كن، سرانجام چشمانت در جستجوى خلل و نقصان ناكام مانده و خسته و ناتوان به سوى تو باز مى‌گردد.)
خاسِئاً را خسته معنى كرده‌اند و شايد منظور آن است كه چشم دور مانده و زبون شده است؛ يعنى: دوباره نظر را بگردان چشم دور مانده از هدف به تو بازگردد و وامانده باشد.
نا گفته نماند: چنان كه در مفردات ، اقرب ، صحاح و غيره است استعمال اوّلى اين كلمه را درباره راندن سگ گفته‌اند و حتى بعضى از مترجمين معاصر، آيه اوّل را اين طور ترجمه كرده است: اى سگان به دوزخ شويد ....
ولى اين سخن از ادب قرآن به دور است و اين ماده هر چند در راندن سگ به كار رفته ولى معنى آن همان طرد با حقارت و خوارى است، چنان كه موارد استعمال آن در قرآن نيز درباره سگ نيست.


۱. ↑ قرشی بنایی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۲۴۱.    
۲. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین ت حسینی، ج۱، ص۱۲۱-۱۲۲.    
۳. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیة و الشوارد، ج۲، ص۴۹.    
۴. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دار القلم، ص۲۸۲.    
۵. ↑ مومنون/سوره۲۳، آیه۱۰۸.    
۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۷۱.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۱۰۱-۱۰۲.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۱۲.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۸۵.    
۱۰. ↑ بقره/سوره۲، آیه۶۵.    
۱۱. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۱۹۹.    
۱۲. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۳۰۱.    
۱۳. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۴۸.    
۱۴. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۲۰۴-۲۰۵.    
۱۵. ↑ اعراف/ سوره۷، آیه۱۶۶    
۱۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۲۹۶.    
۱۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۳۹۵.    
۱۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۳۸۴.    
۱۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۹۷.    
۲۰. ↑ زمخشری، محمود بن عمر، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، ج۳، ص۲۰۴.    
۲۱. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دار القلم، ج۱، ص۲۸۲.    
۲۲. ↑ ملک/سوره۶۷، آیه۴.    
۲۳. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۶۲.    
۲۴. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۳۵۱.    
۲۵. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۵۸۸.    
۲۶. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۰.    
۲۷. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۱۶۹.    
۲۸. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دار القلم، ج۱، ص۲۸۲.    
۲۹. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیة و الشوارد، ج۲، ص۴۹.    
۳۰. ↑ جوهری، ابونصر، الصحاح‌ تاج اللغة و صحاح العربیة‌، ج۱، ص۴۷.    



• قرشی بنایی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «خسأ»، ج۲، ص۲۴۱-۲۴۲.    






جعبه ابزار