• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

داعی (فقه سیاسی)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





داعی در اصطلاح اسلامی به فردی گفته می‌شود که مردم را به دین فرا می‌خواند و نقش دعوت و تبلیغ دینی را بر عهده دارد.
این عنوان به اشخاصی اطلاق می‌شد که با دانش دینی و صلاحیت لازم، مأمور نشر اسلام و گسترش قلمروهای اعتقادی بودند.



داعى: خواننده، دعوت‌كننده؛ آن‌كه مردم را به دين خود دعوت كند.


كسى كه مأمور شده باشد به تحصيل علوم، كه او را اداره امور مردم ممكن باشد.


داعى و دعات به كسانى اطلاق مى‌شد كه وظيفه مهم انتشار اسلام و توسعه قلمروهاى عقيدتى را بر عهده داشتند و در حقيقت كار اصلى رسالت و تبليغ اسلام را انجام مى‌دادند.

۱. عمید زنجانی، عباس‌علی، فقه سیاسی، ج۷، ص۴۶۸.    



عمید زنجانی، عباس‌علی، فقه سیاسی، ج۲، ص۲۶.    






جعبه ابزار