ذهنیت فقیه (فقه سیاسی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
ذهنیت فقیه این دیدگاه بر ضرورت پرهیز فقیه از تفسیر
حدیث بر پایه ذهنیت و شرایط زمان خود تأکید دارد.
فهم حدیث باید بر مبنای زبان، قرائن و شرایط تاریخی زمان صدور آن صورت گیرد.
فقیه موظف است چارچوب ذهنی خود را با فضای
صدور نص منطبق سازد، نه آنکه معنا را با شرایط معاصر تطبیق دهد.
استفاده از اصولی چون «
عدم نقل» و «
استمرار عقلایی» برای توجیه این انطباق، بخشی از روش فهم صحیح حدیث دانسته میشود.
ذهنیت فقیه، مفهوم اين سخن آن است كه فقيه نبايد در فهم حديث به شرايط زمان خود بنگرد.
او بايد لغت، قرائن، تحولات لغوى و ادبى را به تناسب شرايط صدور مورد توجه قرار دهد و ذهنيت فعلى خود را در فهم معنى حديث دخالت ندهد.
فقيه اغلب آنچه را كه معناى حديث تشخيص مىدهد، مفهوم آن را تفسير مىكند و به اين ترتيب چارچوب ذهنى خود را به زمان صدور نص منطبق مىسازد.
احيانا با توسل به اصل عدم نقل و اصل استمرار عقلايى، اين تطابق را منطقى مىشمارد.
•
زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۲، ص۹۰.
