• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

رفع (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




رَفَع (به فتح راء و فاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای بالا بردن و بلند كردن است. از اين لفظ موارد زيادى در نهج البلاغه آمده است.



رَفَع به معنای بالا بردن و بلند كردن است.


امام (صلوات‌الله‌علیه) می‌فرماید: «أَقِيلوا ذَوي الْمُروءاتِ عَثَراتِهِمْ، فَما يَعْثُرُ مِنْهُمْ عاثِرٌ إِلاّ وَ يَدُهُ بيَدِ اللهِ يَرْفَعُهُ» یعنی: «لغزش‌هاى مردان اصيل را ناديده بگيريد كسى از آن‌ها نمى‌لغزد مگر آن‌كه دست خدا در دست اوست بلندش مى‌كند.» (شرح‌های حکمت: )


۱. ↑ قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۴۵۸.    
۲. ↑ طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۴، ص۳۳۷.    
۳. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۷۷۲، حکمت ۱۶.    
۴. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه - ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۱۵۵، حکمت ۱۹.    
۵. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۴۷۱، حکمت ۲۰.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۳۷، حکمت ۲۰.    
۷. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۲۱.    
۸. ↑ ابن میثم بحرانی ت محمدی مقدم و نوایی، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۲۱-۴۲۲.    
۹. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیر المومنین، ج۱۲، ص۱۳۳.    
۱۰. ↑ هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۳۷.    
۱۱. ↑ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۱۲۸.    



• قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «رفع»، ج۱، ص۴۵۸.    






جعبه ابزار