• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

رهبری حزبی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




رهبری حزبی یک نوع شیوه رهبری است که به تسلط حزب بر ساختارهای سیاسی و ایدئولوژیک اشاره دارد.
این رهبری با روش‌های دموکراتیک و صادقانه برای انتقال ایدئولوژی حزب عمل می‌کند.
اما گاه از تکنیک‌های گمراه‌کننده مانند تحریف واقعیت و ایجاد بحران مصنوعی استفاده می‌کند.




تكنيك و روشى كه در اداره كشور و عرصه سیاست و هدایت جامعه به عمل و اجرا گذاشته مى‌شود، شاخص شيوه رهبرى است.
شايد مشكل بتوان شيوه‌هاى رهبرى را به شكل جامع و مانعى تعريف و يا تقسيم‌بندى منطقى نمود.
ولى از مطالعه نمونه‌هاى تجربه‌شده آن مى‌توان اشكال و اقسام متفاوتى از جمله: رهبری مستبدانه، رهبری دموکراتیک، رهبری حزبی، رهبری گروهی، رهبری فاشیستی، رهبری جامعه‌گرا، رهبری طبقه، رهبری ماکیاولی، رهبری ملی و ناسیانولیستی، رهبری دموکراسی ارشادشده، رهبری جهانی با خصیصه امپریالیستی و استکباری و رهبری مکتبی بر اساس حاکمیت اصول را به دست آورد.
در این مقاله به بررسی رهبری حزبی می‌پردازیم:


يک تشکیلات سياسى با افكار و ايده‌ها و عقائد خاص، به طور معمول سعى بر آن دارد رهبرى سياسى جامعه را به دست گيرد و با قبولاندن فكر و ايده خود در عمل قدرت را كسب كند و در نهايت در دولت شركت فعال داشته باشد و يا بتواند دولت و حکومت را به دست گيرد.
احزاب بايد به دستگاه رهبرى خويش حالت دموكراتيک بدهند و نيز بايد رهبرى حزبى به شكل منطقى و با استفاده از شيوه‌هاى درست، با صداقت، دلسوزى و احترام به افكار عمومى و برخورد سالم با مخالفان اعمال شود.
ولى گاه تكنيک‌هاى غلط و گمراه‌كننده مانند تحريف واقعيت‌ها، جوسازى‌ها، ايجاد بحران‌هاى مصنوعى، قهرمان‌سازى و عوامل فشار، استفاده مى‌شود رهبرى حزب خواهدشد.


عمید زنجانی، عباس‌علی، فقه سیاسی، ج۲، ص۲۶۵.    


رده‌های این صفحه : حکومت | فقه سیاسی




جعبه ابزار