رهبری ناسیانولیستی
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
رهبری ملى و ناسيوناليستى بر پایه ایجاد وفاداری و عشق به عناصر مشترک ملت است.
این نوع رهبری بر عناصری مانند نژاد، زبان،
فرهنگ و تاریخ مشترک، تأکید دارد و آنها را بر سایر ارزشها ترجیح میدهد.
در شرایط اشغال نظامی یا تهدید
وحدت ملی، این نوع رهبری با تقویت همبستگی ملی و روح فداکاری عمل میکند.
پس از سقوط امپراتوریها، ملیگرایی به عنوان ابزاری مدرن برای جلب آرمانگرایی و کنترل ملتها در دوران استعمار استفاده شد.
تكنيك و روشى كه در اداره كشور و عرصه
سیاست و
هدایت جامعه به عمل و اجرا گذاشته مىشود، شاخص شيوه رهبرى است.
شايد مشكل بتوان شيوههاى رهبرى را به شكل جامع و مانعى تعريف و يا تقسيمبندى منطقى نمود.
ولى از مطالعه نمونههاى تجربهشده آن مىتوان اشكال و اقسام متفاوتى از جمله:
رهبری مستبدانه،
رهبری دموکراتیک،
رهبری حزبی،
رهبری گروهی،
رهبری فاشیستی،
رهبری جامعهگرا،
رهبری طبقه،
رهبری ماکیاولی،
رهبری ملی و ناسیانولیستی،
رهبری دموکراسی ارشادشده،
رهبری جهانی با خصیصه امپریالیستی و استکباری و
رهبری مکتبی بر اساس حاکمیت اصول را به دست آورد.
در این مقاله به بررسی رهبری ملى و ناسيوناليستى میپردازیم:
بنياد رهبرى ملى بر ايجاد وفادارى، علاقه و عشق به پيوندها و عناصرى است كه
ملت را همبسته و
متحد مىكند.
رهبرى ملى سعى بر آن دارد كه به عناصرى مانند نژاد، زبان، سنتها، فرهنگهاى ملى و تاريخ مشترک اهميت بيشترى داده و آن را بر ديگر ارزشها ترجيح دهد.
به طور معمول در شرايط
اشغال نظامی كشور و يا به خطر افتادن
وحدت، همبستگى ملى و تماميت ارضى يک كشور، اين نوع رهبرى شكل مىگيرد و رهبرى ملى با تكيه بر پيوندهاى ملى روح فداكارى، ايثارگرى را احياء و نيروى دفاعى را تقويت مىكند.
با درهم شكستن امپراطوریهاى بزرگ، ملىگرايى و رهبرى ملى رشد يافت و در دوران
استعمار جديد به صورت شيوه مدرنى براى سوق دادن ملتها به آرمانگرايى و دور ماندن از واقعيتها و به زنجير كشيدن آنها استفاده شد.
•
عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۲، ص۲۶۸-۲۶۹.
