زعفرانیه
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
زَعْفَرانيّه، از فرقه‌های
نجاریه و پیروان فردی به نام زعفرانی بودند که در
ری می‌زیست.
زعفرانی سخنانی متناقض داشت؛ هم می‌گفت
قرآن مخلوق و
کلام خدا غیر اوست، و هم قائلان به
خلق قرآن را
کافر می‌دانست.
پیروانش به‌سبب علاقه او به انگور، خوردن
انگور و
کشمش را بر خود
حرام کرده بودند.
زعفرانيه از
فرق نجّاريه و پيروان زعفرانى نامى هستند كه از مردم رى بود و در آنجا مى‌زيست.
زعفرانى در قرن سوم مى‌زيست و معاصر
حسین بن نجّار بود.
سمعانی در
انساب از او نام مى‌برد، ولى فرقه‌اى را به او نسبت نمى‌دهد.
به قول
عبدالقاهر بغدادی اول و آخر سخن اين مرد با هم متناقض بود.
او مى‌گفت: «كلام خداى تعالى غير اوست و هر چيزى كه غير خداى تعالى باشد مخلوق است.»
با اين سخن باز مى‌گفت: «سگ، از كسى كه گويد سخن خدا مخلوق است بهتر باشد.»
عزّالدین ابن اثیر در كتاب
اللباب فی تهذیب الانساب مى‌نويسد: «زعفرانى مى‌گفت: قرآن محدث و كلام او غير از اوست، و هر چيز كه غير از او باشد مخلوق است.»
مع ذلک مى‌گفت: «هركس قائل به خلق قرآن باشد كافر است» و اين دو سخن متناقض مى‌باشد.
چون زعفرانى همى‌خواست كه اندر جهان نامى شود، مردى را به مزد گرفت و به
مکّه فرستاد كه او را در موسم
حج دشنام دهد و لعنت كند تا به اين شيوه در جهان مشهور گردد.
بعضى از پيروان او از خوردن انگور و كشمش خوددارى كنند و آن را بر خود حرام كرده مى‌گفتند: «چون زعفرانى انگور بسيار دوست مى‌داشت، از اين‌رو چيزى را كه او خيلى دوست داشت بر خود روا نمى‌داريم.»
•
مشکور، محمدجواد؛ مدیرشانه چی، کاظم، فرهنگ فرق اسلامی، ج۱، ص۲۱۰.
