• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

سَعَوْا (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سَعَوْا: (وَ الَّذينَ سَعَوْا في‌ آياتِنَا)
«سَعَوْا» از مادّه‌ «سعی» در اصل به معناى «دويدن» است، و منظور در اينجا تلاش و كوشش در راه ويرانگرى و تخريب و از بين بردن آيات الهى است. و در سوره‌ سبأ منظور، كوشش براى تكذيب، و انكار آيات حق، و باز داشتن مردم از گرايش به آیين پروردگار است.        



ترجمه و تفاسیر آیات مرتبط با سَعَوْا:

۱.۱ - آیه ۵۱ سوره حج

(وَ الَّذِينَ سَعَوْا فِي آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ)     (و آن‌ها كه در محوِ آیات ما تلاش كردند، و چنين مى‌پنداشتند كه مى‌توانند از عذاب ما بگريزند، اصحاب دوزخند.)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: كلمه سعى به معناى تند رفتن، و در اين‌جا كنايه از جد و جهد عليه آيات الهى و تلاش براى ابطال و خاموش كردن نور آن‌ها است، و تعبير به تكلم با غير (آيات ما) در حقيقت بازگشت به سياق سابق است بعد از آن كه التفات در آيه قبلى در امليت لها- مهلتش دادم كار خود را كرد، و در جمله مورد بحث به سياق قبل مراجعه نمود كه سياق تكلم با غير بود. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )

۱.۲ - آیه ۵ سوره سبأ

(وَ الَّذِينَ سَعَوْا فِي آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ أُوْلَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مِّن رِّجْزٍ أَلِيمٌ)     (و كسانى كه سعى در تكذيب آيات ما داشتند و گمان كردند مى‌توانند از حوزه قدرت ما بگريزند، و به اراده حتمى ما غالب شوند عذابى شديد و دردناک خواهند داشت.)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: كلمه سعى به معناى دويدن، يا دوندگى است، و كلمه معاجز مبالغه در اعجاز است، و بعضى‌ گفته‌اند به معناى مسابقه است، و اساس اين كلام بر استعاره به كنايه است گويا آيات خدا را مسافتى فرض كرده، كه افراد نامبرده در آن مسافت، سعى و دوندگى مى‌كنند، تا بلكه بتوانند خدا را به ستوه بياورند، و بر او غلبه كنند. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )


۱. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۱۱.    
۲. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۲۱۸.    
۳. ↑ حج/سوره۲۲، آیه۵۱.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۱۵۱.    
۵. ↑ سبأ/سوره۳۴، آیه۵.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۸، ص۲۹.    
۷. ↑ حج/سوره۲۲، آیه۵۱.    
۸. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۳۸.    
۹. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۵۵۲.    
۱۰. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۹۰.    
۱۱. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۲۲۹.    
۱۲. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۴۳.    
۱۳. ↑ سبأ/سوره۳۴، آیه۵.    
۱۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۲۸.    
۱۵. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۵۳۸.    
۱۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۳۵۸.    
۱۷. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۲۰۶.    
۱۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۵۹۰.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه‌، بر گرفته از مقاله «سَعَوْا»، ص۲۹۲.    






جعبه ابزار