سیاست کجدار مریز (فقه سیاسی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
سیاست کجدار و مریز روشی در
روابط بینالملل است که بر تلفیق مبارزه و سازش نسبی تکیه دارد.
هواداران آن استفاده از هر دو رویکرد
جنگ و مدارا را بسته به شرایط زمان و
قدرت طرف مقابل ممکن میدانند.
این روش با مفهوم
تقیه و
سیاست انعطافپذیر در
اسلام مشابه دانسته شده است.
منتقدان بر این باورند که این رویکرد به نتایج مطلوب سازشگرایان نمیانجامد و ضرورت مقابله با سلطه و
استکبار را نفی نمیکند.
روشى در عرصه بين المللى كه بر اتخاذ دو رويكرد مبارزه و سازش نسبى تأكيد مىكند.
طرفداران اين روش (سياست كج دار و مريز) كه سياست مسالمت و سازش را به طور نسبى، منطقى مىانگارند، بر اين باورند كه مىتوان از هر دو شيوه جنگ و گريز و سياست كجدار و مريز به تناسب شرايط زمان و قدرت دشمن استفاده نمود و گهى ستيز و گاه سازش را برگزيد!
اين روش در حقيقت همان سياست انعطافپذيرى و تقيه در اسلام است كه در عرصه تنازع بقا براى حفظ حيات، جنگ و گريز را اجتنابناپذير مىكند.
صرفنظر از ارزيابى مبنا و منطق دينى و تجربى آن اصولا، نتيجه مطلوب حاميان سياست سازش را به دست نميدهد و اجتنابناپذيرى
غرب ستیزی و استكبار زدايى را نفى نمىكند.
•
زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۲، ص۱۴۹.
