• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

شجن (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



شَجَن (به فتح شین) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای محزون کردن و بر وزن شرف به معنی حزن و‌ اندوه است که حضرت علی (علیه‌السلام) درباره مردگان از این واژه استفاده نموده است.



شَجَن (به فتح شین)(بر وزن عقل) به معنای محزون کردن و بر وزن شرف به معنی حزن و‌ اندوه آمده است.


امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره مردگان فرموده: ««فَلَوْ مَثَّلْتَهُمْ بِعَقْلِکَ... لَرَأَیتَ أَشجَانَ قُلُوبٍ وَ أَقذَاءَ عُیُونٍ» اگر آنها را در عقل خویش مجسم کنی‌ اندوه قلوب و خاشاک چشمها خواهی دید.»
لفظ «اشجان» در حکمت ۳۶۷ نیز آمده است.


این واژه فقط دوبار در «نهج البلاغه» آمده است.


۱. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۴۰، خطبه۲۲۱.    
۲. ↑ دشتی، محمد، نهج البلاغه، ص۲۲۹، حکمت۳۶۷.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «شجن»، ج۲، ص۵۸۲.    






جعبه ابزار