• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

شهاب بن عبدربه اسدی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


شهاب بن عبدربه اسدی صیرفی کوفی، از اصحاب و راویان امام باقر و امام صادق (علیهما‌السّلام) و از محدثان شیعه در عصر امام کاظم (علیه‌السّلام) بود.


شهاب بن عبدربه بن ابی میمون اسدی صیرفی کوفی، مولای بنی نصر بن قعین، از قبیله بنی اسد
[۱] نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۹۶.    
[۲] طوسی، محمد بن حسن، اختیار معرفة الرجال، ص۴۱۳.    
و صحابی امام باقر
[۳] ابن‌داوود حلی، حسن بن علی، رجال ابن داود، ص۱۰۹.    
و امام صادق (علیهما‌السّلام)
[۴] طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۲۱۸.    
بود و از آن دو امام،
[۵] نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۹۶.    
امام کاظم (علیه‌السّلام)
[۶] اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۴۰۲.
و ولید بن صبیح
[۷] خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۰، ص۴۹.    
روایت کرده است.
راویان او عبارت‌اند از: صالح بن رزین، محمد بن فضیل، حسن بن محبوب، ابوجمیلة بن صالح، و نوح بن شعیب.
[۸] اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۴۰۲.    
[۹] خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۰، ص۴۹.    
[۱۰] کاظمی، محمدامین، هدایة المحدثین، ص۸۰.    


نجاشی ضمن توثیق شهاب ذیل ترجمه فرزند برادرش، او را ثروتمند توصیف می‌کند و می‌گوید که کتابی دارد و ابن‌ابی‌عمیر آن‌را نقل کرده است.
[۱۱] نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۱۳.
[۱۲] نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۹۶.    
شیخ طوسی از کتاب او تعبیر به اصل، و دیگران تعبیر به کتاب الحدیث کرده‌اند.
[۱۳] طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۸۳.    
[۱۴] آقا بزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۶، ص۳۳۸.    


برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه شود.
[۱۵] برقی، احمد بن محمد، رجال البرقی، ص۴۱.    
[۱۶] حلی، حسن بن یوسف، خلاصة الاقوال، ص۱۶۸.    
[۱۷] مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸.


۱. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۹۶.    
۲. ↑ طوسی، محمد بن حسن، اختیار معرفة الرجال، ص۴۱۳.    
۳. ↑ ابن‌داوود حلی، حسن بن علی، رجال ابن داود، ص۱۰۹.    
۴. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۲۱۸.    
۵. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۹۶.    
۶. ↑ اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۴۰۲.
۷. ↑ خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۰، ص۴۹.    
۸. ↑ اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۴۰۲.    
۹. ↑ خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۰، ص۴۹.    
۱۰. ↑ کاظمی، محمدامین، هدایة المحدثین، ص۸۰.    
۱۱. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۱۳.
۱۲. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۹۶.    
۱۳. ↑ طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۸۳.    
۱۴. ↑ آقا بزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۶، ص۳۳۸.    
۱۵. ↑ برقی، احمد بن محمد، رجال البرقی، ص۴۱.    
۱۶. ↑ حلی، حسن بن یوسف، خلاصة الاقوال، ص۱۶۸.    
۱۷. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸.


• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۳۹۷، برگرفته از مقاله «شهاب بن عبدربه».



جعبه ابزار