• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

شهرت روایی2

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


شهرت روایی به فراوانی راویان یک حدیث ، کمتر از حدّ تواتر گفته ‌می‌شود.


شهرت روایی، در جایی است که حدیثی را راویان زیادی که تعدادشان به حد تواتر نمی‌رسد در جوامع کتاب‌های روایی نقل کنند، و این امر باعث اشتهار روایت و استفاضه نقل آن گردد.
به بیان دیگر، اگر روایتی از نظر متن، شهرت داشته باشد؛ یعنی عده زیادی از راویان که شانشان نقل روایت و احادیث است آنرا نقل و در جوامع روایی خود ثبت و ضبط کرده باشند، این روایت، شهرت روایی دارد.

مشهور اصولی‌ها، از جمله مرحوم « آخوند خراسانی »، بر این اعتقادند که شهرت روایی از مرجحات باب تعارض میان اخبار است.
برخی از اصولیون معتقدند شهرتی که موجب قطع به صدور روایت می‌شود شهرت روایی و عملی ، هر دو، است.
[۱] جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۴، ص۳۸۷.    
[۲] جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۴، ص۱۸۷.
[۳] جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۴، ص۱۷۸.

برخی دیگر از اصولی‌ها اعتقاد دارند که شهرت روایی از ممیزات حجت از لاحجت است، نه از مرجحات باب تعارض .
[۴] جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۸، ص۱۸۰.


برخی از اصولیون شهرت روایی را این گونه تعریف کرده‌اند: «و نعنی بالشهرة الروائیة اشتهار روایتها بین اصحاب الائمه علیه‌السّلام»؛
[۵] نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۲، ص۱۵۹.    
یعنی شهرت روایت در میان اصحاب ائمه علیهم‌السّلام را ملاک شهرت روایی و جابر ضعف سند دانسته‌اند.
[۶] سبحانی تبریزی، جعفر، الموجز فی اصول الفقه، ج۲، ۱، ص۲۷۲.
[۷] نائینی، محمد حسین، فوائد الاصول، ج۳، ص۱۵۳.    
[۸] فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۴، ص۲۷۴.
[۹] حیدر، محمد صنقور علی، المعجم الاصولی، ص۶۸۶.


۱. ↑ جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۴، ص۳۸۷.    
۲. ↑ جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۴، ص۱۸۷.
۳. ↑ جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۴، ص۱۷۸.
۴. ↑ جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۸، ص۱۸۰.
۵. ↑ نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۲، ص۱۵۹.    
۶. ↑ سبحانی تبریزی، جعفر، الموجز فی اصول الفقه، ج۲، ۱، ص۲۷۲.
۷. ↑ نائینی، محمد حسین، فوائد الاصول، ج۳، ص۱۵۳.    
۸. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۴، ص۲۷۴.
۹. ↑ حیدر، محمد صنقور علی، المعجم الاصولی، ص۶۸۶.


فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «شهرت روایی».



جعبه ابزار