• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

شُغُل (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





شُغُل: (اليَوْمَ فِى شُغُلٍ فاكِهُونَ)    
«شُغُل» (بر وزن شتر) و «شُغْل» (بر وزن قفل) هر دو به معناى حادثه و حالتى است كه براى انسان روى مى‌دهد و او را به خود مشغول مى‌دارد، خواه مسرت‌بخش باشد و يا غم‌انگيز.



(إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ)     (بهشتيان، امروز به نعمت‌هاى خدا مشغول و مسرورند.)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: كلمه شغل به معناى كارى است كه آدمى را به خود مشغول سازد و از كارهاى ديگر باز بدارد. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )


۱. ↑ یس/سوره۳۶، آیه۵۵.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۵۷.    
۳. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۴۰۲.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۸، ص۴۳۹.    
۵. ↑ یس/سوره۳۶، آیه۵۵.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۴۴.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۱۵۰.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۰۱.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۴۲۲.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۷۰.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «شُغُل»، ص۳۱۴.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره یس | لغات قرآن




جعبه ابزار