شیخ ابراهیم قفطان (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شیخ ابراهیم بن حسن بن نجم سعدی ریاحی نجفی، از خاندان آل رباح و معروف به
قفطان که خانوادهای قدیمی و مشهور به علم و فضل در نجف بودند.
او در نجف متولد شد.
شیخ ابراهیم، در نجف تحصیل کرد و در همان شهر نیز درگذشت و دفن شد.
تاریخ دقیق تولد و وفات او مشخص نیست.
شیخ ابراهیم، از آل رباح مشهور به «
قفطان» است.
او در نجف متولد شد و در همان شهر تحصیل کرد.
تاریخ ولادت وی معلوم نیست.
آل قفطان، در شهر نجف از خانوادههای قدیمی مشهور به علم و فضل بودهاند.
پدر او در سال ۱۲۷۹ ه.ق وفات یافته است.
ابراهیم قفطان، در شهر نجف وفات یافته و مدفون است.
تاریخ وفات او معلوم نیست.
اما پدر وی در سال ۱۲۷۹ ه.ق وفات یافته است.
| | |
| انیخت لهم عند الطّفوف رکاب • • • • • و ناداهم داعی القضا فاجابوا | | |
| | |
| یقودون للحرب العوان شوازبا • • • • • لها بین ارجاء الفضاء هباب | | |
| | |
| تقل علیها من لؤی فوارس • • • • • شداد علی وقع النّصان صلاب | | |
| | |
| اذا جانب الهندی فی الحرب غمده • • • • • فما الغمد الاهامة و رقاب | | |
| | |
| عسی ان یغیث الدّین فی اللّه ثائر • • • • • به الحکم فصل و المقال صواب | | |
| | |
| فعدل و لا عفو و قتل و لا فدا • • • • • و امن به الف السّوام ذئاب | | |
| | |
| | |
۱ - مرکبهایشان در زمین طف توقف کرد و آنها به ندای دعوتکنندهی به مرگ، پاسخ دادند.
۲ - به عزم پیکار بر اسبهای اصیل سوار شدند و از حرکت آنها همه جا را غبار گرفته بود.
۳ - آنها سوارکارانی از نسل «لؤی» بودند که با شمشیر، ضربههای سهمگین بر دشمن فرود میآوردند.
۴ - هر شمشیر هندی که از غلافاش بیرون میآمد، بر یک سر یا یک گردن فرود میآمد و آن را غلاف خود قرار میداد.
۵ - به آرزوی روزی که کسی به یاری دین خدا بیاید و قضاوت نهایی و حرف عادلانه و درست را با خود بیاورد.
۶ - در آن زمان عدالت اجرا میشود و دشمنان جنایتکار (که آن جنایتها را دربارهی اهل بیت (علیهمالسّلام) مرتکب شدهاند). مورد عفو قرار نمیگیرند و قصاص میشوند و دیه و فدیه از آنان پذیرفته نمیشود و امنیتی برقرار میشود که گرگ با میش با هم الفت مییابند.
مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص.
