شیخ حسون عبد اللّه (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شیخ حسّون (حسین) بن عبد اللّه بن حاج مهدی حلّی، در سال ۱۲۵۰ قمری در شهر حلّه متولد شد.
او از خطیبان و شاعران مشهور زمان خود بود.
وی خطیبی توانا با مواعظی تأثیرگذار بود و بیشتر اشعارش در مدح و مرثیه اهلبیت (علیهمالسّلام) سروده شده است.
شیخ حسّون، در سال ۱۳۰۵ قمری در حلّه درگذشت و در نجف اشرف دفن شد.
شیخ حسّون، در سال ۱۲۵۰ ه.ق در شهر حلّه متولد شد.
او از خطبا و شعرای مشهور عصر خود بود.
وی خطیبی زبردست بود و مواعظ او تاثیر فراوانی بر شنوندگان میگذاشت.
شیخ حسّون، عالمی پرهیزکار و خیراندیش بود.
از جمله اشعار
حسون عبد اللّه:
• تقریظ منظومی است که بر سفرنامهی منظوم شیخ محمد حسن کبه (م ۱۳۳۶ ق) به نام «الرحلة المکیة» نوشته.
• قصیدهای که در ستایش از «العقد المعضل» سید حیدر حلّی (م ۱۳۰۴ ق) سروده است.
حلّی در سال ۱۳۰۵ هجری در حلّه وفات یافته و او را در نجف اشرف دفن کردند.
شیخ حسّون، اشعار بسیاری سروده و بیشتر سرودههای او در مدح و مرثیهی اهل بیت (علیهمالسّلام) است.
اشعار او به داشتن سلاست و انسجام ممتاز است.
| ظللت ابثّ الوجد حتی کاننی • • • • • لشجوی علّمت الحمام بکائیا | | |
| | |
۱ - حزن و اندوهام را پیوسته منتشر کردم، تا آنجا که گریه کردن را به کبوترها یاد دادم.
| | |
| عبّاس هذی جیوش الکفر قد زحفت • • • • • نحوی بثارات یوم الدّار تطلبنی | | |
| نصبت نفسک دونی للقنا غرضا • • • • • حتی مضیت نقیّ الثوب من درن | | |
| کسرت ظهری و قلّت حیلتی و بما • • • • • قاسیت سرّت ذوو الاحقاد و الظغن | | |
| | |
| | |
۱ -ای عباس لشکریان کفر برای گرفتن خونبها در «یوم الدّار» به سوی من آمدهاند.
۲ - تو در پیش من هدف نیزه قرار گرفتی تا اینکه پاکدامن از دنیا گذشتی.
۳ - پشت مرا شکستی و بعد از تو چارهام از دست رفت. با این پیشامد، کسانی که کینهی مرا دارند خوشحال شدند.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۵۳۲.
