شیخ عباس زغیب (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شیخ عباس زغیب بن شیخ محمد بن عباس، اهل
بعلبک بود و حدود ۳۰ سال عمر کرد.
شیخ عباس زغیب، در قریه «یونین» از قرای بعلبک متولد شده است.
او حدود ۳۰ سال عمر کرده است.
عباس زغیب، به سال
۱۳۰۴ ه.ق در قریه «یونین» از قرای بعلبک درگذشته است.
| | |
| و لا مجد حتی تانف النفس ذلّها • • • • • و تختار دون الضّیم للحتف مشربا | | |
| | |
| کما سنّها یوم الطّفوف ابن حیدر • • • • • فاروی صدور السّمر و البیض خضبا | | |
| | |
| کریم ابت ان تحمل الضّیم نفسه • • • • • و ان یسلک النهج الذّلیل المؤنبا | | |
| | |
| | |
۱ - هر گاه از ذلت متنّفر شوی و راهی برای مرگ بدون پستی و خواری بیابی، به مجد و بزرگی میرسی.
۲ - همانگونه که در روز طف پسر
حیدر (علیهالسّلام) سنتی نهاد و سر نیزهها را سیراب و شمشیرها را حناییرنگ کرد.
۳ - او کریمی بود که از ذلت دوری میکرد و به راه ذلت و خواری که سرزنش بار میآورد، نرفت.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۵۲۹.
