شیخ عبد الرضا خطّی (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شیخ عبد الرضا بن شیخ حسن خطّی، از شاعران برجسته
قرن سیزدهم است.
شیخ عبد الرضا، از شاعران برجسته قرن سیزدهم است.
عبد الرضا خطّی، قصاید بسیاری در رثای
امام حسین (علیهالسّلام) و
اهل بیت (علیهمالسّلام) سروده است.
| | |
| یا مخرس الموت ان سمتک نادبة • • • • • من النوادب کیف اغتالک الشجب | | |
| | |
| لو تعلم البیض من اردت مضاربها • • • • • نبت و فل شباها الروع و الرهب | | |
| | |
| و لو درت عادیات الخیل من وطات • • • • • اشلاءه لاعتراها العقر و النقب | | |
| | |
| راموا بمقتله قتل الهدی فجنوا • • • • • عارا تجدده الاعوام و الحقب | | |
| | |
| | |
۱ - ای کسی که زبان مرگ را بستهای و گریهکننده بر تو میگرید، غمها چگونه میتوانست تو را از پای درآورد؟
۲ - اگر شمشیرها میدانستند که بر چه بدنهایی فرود میآیند، خودشان میمردند و لبههای آنها از ترس میشکست.
۳ - اگر اسبهای دونده میدانستند که بر سینهی چه کسی گام میگذارند، نسلشان نابود میشد یا به بیماری جرب مبتلا میشدند.
۴ - (دشمنان) با کشتن او آرزوی نابودی هدایت را داشتند و با این کار، ننگ و عاری برای خود گرد آوردند که هر سال تجدید میشود.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۵۱۵.
