• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

صخابه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


صَخّابَه، به زن فرياد كش و پر سروصدا می‌گویند.


صَخْب در لغت به معناى فرياد زدن و سر و صدا كردن آمده است و صخّابه بر زنى اطلاق مى‌شود كه بسيار فريادمى‌كشد و سر و صدا به راه مى‌اندازد
[۱] الوافى، ج۲۱، ص۶۸.
[۲] الحدائق الناضرة، ج۲۳، ص۲۴.    
[۳] مجمع البحرين، واژه «صخب».
برخى لغويان صخّابه را به سليطه، زن بد زبان و سلطه جو معنا كرده‌اند
[۴] معجم مقاييس اللغة و تاج العروس، واژه «سلط».
.

از عنوان ياد شده در باب نكاح نام برده‌اند.

از جمله زنانى كه ازدواج با آنان کراهت دارد، صخّابه است.
[۵] نزهة الناظر، ص۹۹.
[۶] وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۲۸.    
[۷] الحدائق الناضرة، ج۲۳، ص۲۴.    


۱. ↑ الوافى، ج۲۱، ص۶۸.
۲. ↑ الحدائق الناضرة، ج۲۳، ص۲۴.    
۳. ↑ مجمع البحرين، واژه «صخب».
۴. ↑ معجم مقاييس اللغة و تاج العروس، واژه «سلط».
۵. ↑ نزهة الناظر، ص۹۹.
۶. ↑ وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۲۸.    
۷. ↑ الحدائق الناضرة، ج۲۳، ص۲۴.    


فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، زیر نظر آیت‌الله محمود هاشمی‌شاهرودی، ج۵، برگرفته از مقاله صخّابه.    



جعبه ابزار