صفوان بن ادریس مرسی (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
ابو البحر صفوان بن ادریس تجیبی مرسی، از شعرای
شیعه اندلس بوده است.
ابو البحر صفوان بن ادریس تجیبی مرسی، از شعرای شیعه اندلس بوده است او به سال
۵۶۱ ه. ق متولد شد و قصاید بسیار زیبایی در رثای
حسین بن علی (علیهالسّلام) سروده است.
ابو البحر به سال
۵۹۸ هجری درگذشت.
| | |
| سلام کازهار الربی یتنسم • • • • • علی منزل منه الهدی یتعلّم | | |
| علی مصرع للفاطمیین غیّبت • • • • • لاوجههم فیه بدور و انجم | | |
| علی مشهد لو کنت حاضر اهله • • • • • لعاینت اعضاء النبی تقسّم | | |
| مصارع ضجت یثرب لمصابها • • • • • و ناح علیهن الحطیم و زمزم | | |
| و مکة و الاستار و الرکن و الصفا • • • • • و موقف جمع و المقام المعظّم | | |
| | |
| | |
۱ - سلامی چون شمیم گلهای پاک بیابانها، بر سرزمینی که هدایت از آنجا آموخته میشود.
۲ - بر قتلگاه فاطمیها که از (شرم) نور سیمایشان، ماه و ستارگان نهفته گردید.
۳ - بر شهادتگاهی که اگر آنجا بودی میدیدی که اعضای بدن
پیامبر (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) را در آنجا پارهپاره میکنند.
۴ - رزمگاهی که یثرب بر آن فریاد زد و حطیم و زمزم بر آن نوحهسرایی کرده و گریستند.
۵ - و
مکّه و پردهها و
رکن و
صفا و موقف و مقام باعظمت، بر آن اشک ریختند.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۲۹۴.
