• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

صِبْغَةَ اللّه (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





صِبْغَةَ اللّٰه:(صِبْغَةَ اللّهِ وَ مَنْ)    
صِبْغَةَ اللّٰه: به معنى «رنگ خدايى» است.



به موردی از کاربرد صِبْغَةَ اللّٰه در قرآن، اشاره می‌شود:
قرآن در اين آيه مى‌فرمايد:
«تنها رنگى خدايى را بپذيريد» كه همان رنگ ايمان و توحيد خالص است (صِبْغَةَ اللّٰهِ) سپس اضافه مى‌كند «چه رنگى از رنگ خدايى بهتر است؟»
و به اين ترتيب، قرآن فرمان مى‌دهد همه رنگ‌هاى نژادى و قبيلگى و ساير رنگ‌هاى تفرقه‌انداز را از ميان بردارند و همگى به رنگ الهى درآيند.
مفسران نوشته‌اند كه در ميان مسيحيان معمول بود كه فرزندان خود را «غسل تعميد» مى‌دادند، گاه ادويه مخصوص زرد رنگى به آب اضافه مى‌كردند و مى‌گفتند: اين غسل مخصوصا با اين رنگ خاص باعث تطهير نوزاد از گناه ذاتى كه از آدم به ارث برده است مى‌شود.
قرآن بر اين منطق بى‌اساس، خط بطلان مى‌كشد و مى‌گويد: بهتر اين است كه به جاى رنگ ظاهر و رنگ‌هاى خرافاتى و تفرقه‌انداز، رنگ حقيقت و خدايى را بپذيريد تا روح و جانتان از هر آلودگى پاک گردد.
راستى چه تعبير زيبا و لطيفى است. اگر مردم رنگ خدايى بپذيرند يعنى رنگ وحدت و عظمت و پاكى و پرهيزكارى، رنگ بى‌رنگى و عدالت و مساوات و برادرى و برابرى و نيز رنگ توحید و اخلاص، مى‌توانند در پرتو آن به همه نزاع‌ها و كشمكش‌ها كه «هرگاه بى‌رنگى اسير رنگ شود» به وجود مى‌آيد، از ميان بردارند و ريشه‌هاى شرک و نفاق و تفرقه را بركنند.
در حقيقت اين همان بى‌رنگى و حذف همه رنگ‌هاست.
در احاديث متعددى از امام صادق (علیه‌السلام) در تفسير اين آيه نقل شده كه «مقصود از: صبغة اللّه، آيين پاک اسلام است». (نور الثقلين،ج ۱۳۲/۱.)

۱.۱ - صِبْغَةَ اللّٰه (آیه ۱۳۸ سوره بقره)

(صِبْغَةَ اللّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ صِبْغَةً وَ نَحْنُ لَهُ عَابِدونَ)     (رنگ خدايى بپذيريد: رنگ ايمان و توحيد و اسلام. و چه رنگى از رنگ خدايى بهتر است؟! و بگوييد ما تنها او را عبادت مى‌كنيم.)

۱.۲ - صِبْغَةَ اللّٰه در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: كلمه (صبغة) از ماده (ص- ب- غ) است و نوعيت را افاده مى‌كند، يعنى مى‌فهماند اين ايمان كه گفتگويش مى‌كرديم، يک نوع رنگ خدايى است، كه ما بخود گرفته‌ايم و اين بهترين رنگ است، نه رنگ یهودیت و نصرانيت، كه در دين خدا تفرقه انداخته، آن را آن طور كه خدا دستور داده بپا نداشته است.

۱. ↑ بقره/سوره۲، آیه۱۳۸.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن-دار القلم، ص۴۷۵.    
۳. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۱۲.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه‌، ط-دار الکتب الاسلامیه‌، ص۴۷۳.    
۵. ↑ بقره/سوره۲، آیه۱۳۸.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۱.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۴۷۲.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۳۱۲.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۸۰.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۴۰۷.    



• شریعتمداری، جعفر، شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «صِبْغَةَ اللّٰه»، ج۲، ص۵۶۶.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره بقره | لغات قرآن




جعبه ابزار