• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

طرق شناخت نسخ

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



طرق شناخت نسخ به راه‌های شناخت آیات ناسخ و منسوخ در قرآن اطلاق می‌شود.



هرگاه دو دلیل شرعی با هم تعارض حقیقی داشته و یکی متاخر و دیگری متقدم باشد، و به هیچ وجه قابل جمع و تاویل نباشد، یکی از دو دلیل (متقدم)، منسوخ و دیگری (متاخر) ناسخ خواهد بود.


راه‌های شناخت ناسخ از منسوخ:
بنا به گفته سیوطی برای شناخت نسخ، تنها به یکی از سه راه ذبل می‌توان اعتماد کرد:
۱. نقل صریح از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم ؛
۲. نقل صحیح از صحابه ؛
۳. وجود دلیلی تاریخی بر تاخر یکی از دو دلیل متعارض.
در تشخیص ناسخ اگر رای و اجتهاد مجتهدان و قول مفسران مستند به یکی از سه راه مذکور نباشد، هیچ اعتباری ندارد. گاهی از «طرق شناخت نسخ» به «امارات نسخ» و «راه‌های شناخت ناسخ و منسوخ» نیز یاد می‌شود.
[۲] زید، مصطفی، النسخ فی القرآن الکریم، ص۱۹.
[۳] جبری، عبدالمتعال محمد، الناسخ والمنسوخ بین الاثبات والنفی، ص۲۰.
[۴] اسماعیل، شعبان محمد، نظریه النسخ فی الشرایع السماویة، ص(۱۳۱-۱۳۶).
[۵] عنایت، غازی، هدی الفرقان فی علوم القرآن، ج۲، ص۱۰۴.



۱. ↑ زرقانی، محمد عبد العظیم، ۱۹۴۸- م، مناهل العرفان فی علوم القرآن، ج۲، ص۲۲۵.    
۲. ↑ زید، مصطفی، النسخ فی القرآن الکریم، ص۱۹.
۳. ↑ جبری، عبدالمتعال محمد، الناسخ والمنسوخ بین الاثبات والنفی، ص۲۰.
۴. ↑ اسماعیل، شعبان محمد، نظریه النسخ فی الشرایع السماویة، ص(۱۳۱-۱۳۶).
۵. ↑ عنایت، غازی، هدی الفرقان فی علوم القرآن، ج۲، ص۱۰۴.



فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله«طرق شناخت نسخ».    



جعبه ابزار