• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

طیره اصلی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



طیره
طِیَره:فال بد زدن به چیزی.
طیره در دوران جاهلیت مرسوم بوده است. مردم جاهلی هنگام سفر و انجام دادن کارهای مهم به رخدادها، پرندگان و حیوانات، فال بد زده و به سبب آن از انجام دادن کار یا رفتن به سفر خودداری می‌کردند. از این عنوان به مناسبت در باب حج و کفارات سخن رفته است.
حکم:طیره مکروه و ترک آن مستحب است.
[۱] وسائل الشیعة، ج۱۱، ص۳۶۱.
رسول خدا صلّی اللّه‌ علیه و آله بر حسب روایت نقل شده فال نیک زدن را دوست و از فال بد زدن کراهت داشت.
[۲] الدروس الشرعیة، ج۳، ص۱۶۵.
بر پایه روایتی، کفّاره طیره، توکل بر خدا است
[۳] وسائل الشیعة، ج۲۲، ص۴۰۴.
و در پرتو توکل بر خداوند تعالی و عدم اعتنا به آنچه رخ داده، اثر سوء عملی که به آن فال بد زده شده بر طرف خواهد شد. چنان که در روایتی دیگر آمده است:تأثیر طیره و میزان آن به تفأل زننده بستگی دارد. اگر او آن را سبک و کوچک بشمارد، کار بر او سبک می‌شود و اگر سخت بگیرد، سخت و دشوار می‌گردد و اگر ناچیز انگارد، هیچ اثر سوئی بر او نخواهد گذاشت.
[۴] الکافی (کلینی)، ج۸، ص۱۹۷ ۱۹۸؛ جواهرالکلام، ج۳۳، ص۱۹۳.

برای رفع اثر سوء فال بد زدن، صدقه دادن مستحب است و نیز در سفر هنگام رخداد چیزی که به آن فال بد زده می‌شود مستحب است این دعا خوانده شود:«اِعْتَصَمتُ بِکَ یا رَبِّ مِن شَرِّ ما اَجِدُ فی نَفسی فاعْصِمنی مِن ذلِکَ».
[۵] وسائل الشیعة، ج۱۱، ص۳۶۳.


فهرست مندرجات

۱ - پانویس


۱. ↑ وسائل الشیعة، ج۱۱، ص۳۶۱.
۲. ↑ الدروس الشرعیة، ج۳، ص۱۶۵.
۳. ↑ وسائل الشیعة، ج۲۲، ص۴۰۴.
۴. ↑ الکافی (کلینی)، ج۸، ص۱۹۷ ۱۹۸؛ جواهرالکلام، ج۳۳، ص۱۹۳.
۵. ↑ وسائل الشیعة، ج۱۱، ص۳۶۳.




جعبه ابزار