• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

عزیز (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



عزيز
مقالات مرتبط: عزیز (مفردات‌قرآن)، عزیز.

عزيز:(لَهُوَ الْعَزيزُ الرَّحيمُ)        
«عزيز» از مادّه‌ «عِزَّة» به معناى قدرتمندى است كه شكست ناپذير است، هم توانايى بر ارایه آیات بزرگ دارد، و هم در هم كوبنده تكذيب‌كنندگان است.



ترجمه و تفاسیر آیات مرتبطه با عزيز:

۱.۱ - آیه ۹ سوره شعراء

(وَ اِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ)     (و پروردگار تو توانا و مهربان است.)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: پس خداى تعالى به خاطر اين‌كه عزيز و مقتدرى است شكست ناپذير، روى‌گردانان از ذكرش و مكذبين آياتش و استهزاء كننده به آيات خود را مى‌گيرد و با عقوبت‌هاى دنيايى و آخرتى جزا مى‌دهد. به خاطر اين‌كه رحيم است ذكر را بر آنان نازل مى‌كند تا هدايت شوند و مؤمنین را مى‌آمرزد و کافران را مهلت مى‌دهد. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )

۱.۲ - آیه ۸ سوره بروج

(وَ مَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَن يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ)     (آن‌ها هيچ ايرادى بر مؤمنان نداشتند جز اين‌كه به خداوند توانا و شايسته ستايش ايمان آورده بودند.)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: اوصافى كه در اين آيه براى اسم جلاله- اللَّه- آورده به حجت و دليل حقانيت مؤمنين و مظلوميت آنان، و بر باطل بودن جباران كه بر خدا جرأت نموده، دست به چنان جناياتى زدند، اشاره دارد و مى‌فهماند كه به زودى خداى تعالى به آنان جزاى خير، و به اينان عذاب دوزخ مى‌چشاند. براى اين‌كه خداى تعالى اللَّه عزيز حميد است، غالبى است شكست ناپذير على الاطلاق، و در آنچه مى‌كند جميل است على الاطلاق، پس او به تنهايى همه جلال‌ها و جمال‌ها را دارد، و در برابر چنين خدايى بايد خاضع شد، و نبايد متعرض خشم او گرديد، و چون ملک آسمان‌ها و زمين از آن او است، پس او مليک على الاطلاق است، و امر و حكم، مخصوص او است، بنابر اين او رب العالمين است، در نتيجه واجب است كه او معبود گرفته شود، و برايش شريک اتخاذ نشود، و از اين بيان نتيجه مى‌گيريم كه پس مؤمنين بر حق و كفار در ضلالتند. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )


۱. ↑ شعراء/سوره۲۶، آیه۹.    
۲. ↑ بروج/سوره۸۵، آیه۸.    
۳. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۶۳.    
۴. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۲۶.    
۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۲۱۶.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۶، ص۳۴۹.    
۷. ↑ شعراء/سوره۲۶، آیه۹.    
۸. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۶۷.    
۹. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۳۵۰.    
۱۰. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۷۸.    
۱۱. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۲۵.    
۱۲. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۰۶.    
۱۳. ↑ بروج/سوره۸۵، آیه۸.    
۱۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۹۰.    
۱۵. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۱۷.    
۱۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۵۱.    
۱۷. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۴۲۳.    
۱۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۱۰.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه‌، بر گرفته از مقاله «عزیز»، ص۳۸۱.    






جعبه ابزار