• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

عضد (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




عَضُد (بفتح عين و ضم ضاد) یکی از مفردات به کار رفته در قرآن کریم به معنای ما بين آرنج تا شانه است و بطور استعاره به يار و كمك گفته ميشود.



عَضُد: (بفتح عين و ضم ضاد) ما بين آرنج تا شانه چنانكه ذراع از آرنج است تا سرانگشتان. عضد بطور استعاره به يار و كمك گفته ميشود.


(وَ ما كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ‌ عَضُداً)     «من گمراه كنندگان را يار و مدد نگرفته‌ام».
در آيه‌ (سَنَشُدُّ عَضُدَكَ‌ بِأَخِيكَ وَ نَجْعَلُ لَكُما سُلْطاناً)،     مراد آنست كه «دست تو را با برادرت قوى ميكنيم يعنى او را يار و شريك تو ميگردانيم».


در نهج البلاغه نامه ۴۵ فرموده: «وَ أَنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ كَالضَّوْءِ مِنَ الضَّوْءِ وَ الذِّرَاعِ مِنَ‌ الْعَضُدِ».


اين كلمه فقط دو بار در قرآن مجید آمده است.


۱. ↑ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۳.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۵۷۱.    
۳. ↑ طریحی نجفی، مجمع البحرین، ج۳، ص۱۰۲.    
۴. ↑ کهف/سوره۱۸، آیه۵۱.    
۵. ↑ قصص/سوره۲۸، آیه۳۵.    
۶. ↑ نهج‌البلاغه، ترجمه فیض‌الاسلام، نامه ۴۵، ج۲، ص۹۷۲.    
۷. ↑ نهج البلاغه، تصحیح صبحی صالح، نامه ۴۵، ص۴۱۸.    
۸. ↑ نهج البلاغه، تصحیح الحسون، نامه ۴۵، ص۶۸۰.    
۹. ↑ نهج البلاغه، ترجمه مکارم شیرازی، نامه ۴۵، ص۶۵۴.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "عضد"، ج۵، ص۱۳.    






جعبه ابزار