• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

علی بن هارون منجم

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ابوالحسن علی بن هارون بن علی بن یحیی بن ابی منصور از افراد مشهور خاندان بنومنجم، ادیب و شاعر بود.



وی شاخه بزرگی از بنومنجم را پدید آورد و در ۲۷۷ به دنیا آمد. او با ابن ندیم آشنا بوده و با ابوالفرج اصفهانی نیز مباحثات ادبی داشته و ابوالفرج او را فردی مطلع معرفی کرده است.


به ابوالحسن شش پسر به نام‌های ابومحمد حسن، ابومنصور فضل، عبدالله، ابوالقاسم مُحسِّن، ابوالفتح احمد، و ابوعبدالله هارون نسبت داده‌اند.


آثار او عبارت است از: اللفظُ المحیطُ بنقضِ مالَفَظَ بِهِ اللقیط؛ النِیْروز و المِهرجان؛ الرسالة فی الفرق بین ابراهیم بن المهدی و اسحاق الموصلی فی الغنا؛ الفرق و المعیار بین الاَوْغاد و الاحرار؛ کتاب شهر رمضان و الرّد علی الخَلیل فی العَروض، که نقدِ روشِ خلیل بن احمد در عروض است. از او اشعاری نیز باقی‌ مانده که ابن خلّکان و ابوریحان بیرونی
[۴] محمد بن احمد ابوریحان بیرونی، الجماهر فی الجواهر، ج۱، ص۲۵۴، چاپ یوسف الهادی، تهران ۱۳۷۴ ش.
نمونه‌هایی از آن‌ها را آورده‌اند.


وی در جمادی الثانی ۳۵۲ درگذشت.


۱. ↑ عمررضا کحّاله، معجم المؤلفین، ج۷، ص۲۵۶، دمشق ۱۹۵۷۱۹۶۱، چاپ افست بیروت (بی تا).    
۲. ↑ عمررضا کحّاله، معجم المؤلفین، ج۷، ص۲۵۶، دمشق ۱۹۵۷۱۹۶۱، چاپ افست بیروت (بی تا).    
۳. ↑ ابن خلّکان، وفیات الاعیان، ج۳، ص۳۷۵، چاپ احسان عباس، بیروت ۱۹۶۸ ۱۹۷۷.    
۴. ↑ محمد بن احمد ابوریحان بیرونی، الجماهر فی الجواهر، ج۱، ص۲۵۴، چاپ یوسف الهادی، تهران ۱۳۷۴ ش.
۵. ↑ ابن خلّکان، وفیات الاعیان، ج۳، ص۳۷۶، چاپ احسان عباس، بیروت ۱۹۶۸ ۱۹۷۷.    



دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «خاندان بنومنجم»، شماره۱۹۳۲.    






جعبه ابزار