• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

علی صیفی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




علی بن احمد سیفی (قرن ۶ ق) از شاعران برجسته قرن ششم (هجری قمری) و مداح دربار خوارزمشاهان بود.
او در ستایش سلطان تکش خوارزمشاه اشعاری سروده است.
عوفی و هدایت وی را به سبب فصاحت و بدایع کلام ستوده‌اند.
از او دیوان شعری باقیمانده است.




علی بن احمد بدیع الزمان سیفی نیشابوری از شاعران سده ششم (هجری قمری) بود و در دربار خوارزمشاهان خدمت می‌کرد.
[۱] نفیسی، سعید، تاریخ نظم و نثر در ایران، ج۱، ص۹۵.
عوفی سروده‌هایش را همانند شمشیر براّن و عقلش را در نهایت کمال توصیف کرده و می‌نویسد: «نظم و نثر سیفی وصف ناشدنی است.»
سپس پاره‌ای از سروده‌های او را آورده است.
[۲] گرانویل براون، ادوارد، لباب الالباب، ص۳۵۹ـ۳۶۱.
هدایت نیز شاعر را ستوده و او را مداح سلطان تکش خوارزمشاه (حکومت ۵۸۹ ـ ۵۹۶ هـ.ق) معرفی کرده و در صنایع و بدایع شعری وی را چیره‌دستی کامل خوانده است.
[۴] هدایت، رضا‌قلی خان، مجمع الفصحاء، ج۲، ص۷۰۸.


علی بن احمد دیوان شعری دارد که به نام دیوان سیفی نیشابوری مشهور است.

(دیگر منابع:
[۶] خیام‌پور، عبدالرسول، فرهنگ سخنوران، ص ۲۸۴.
[۷] دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا، ج۸، ص۱۲۲۴۸.
)

۱. ↑ نفیسی، سعید، تاریخ نظم و نثر در ایران، ج۱، ص۹۵.
۲. ↑ گرانویل براون، ادوارد، لباب الالباب، ص۳۵۹ـ۳۶۱.
۳. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲، ص۴۸۷.    
۴. ↑ هدایت، رضا‌قلی خان، مجمع الفصحاء، ج۲، ص۷۰۸.
۵. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲، ص۴۸۷.    
۶. ↑ خیام‌پور، عبدالرسول، فرهنگ سخنوران، ص ۲۸۴.
۷. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا، ج۸، ص۱۲۲۴۸.



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلام، برگرفته از مقاله «علی بن احمد سیفی»، ج۴، ص۲۲۹.






جعبه ابزار