عمومیت (فقه سیاسی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
عمومیت برای تبدیل یک رفتار به
عرف حقوقی، صرف تکرار کافی نیست و عمومیت و شمول آن نیز شرط است.
این ویژگی به معنای آن است که عمل، محدود به فرد خاصی نبوده و توسط جانشینان نیز تکرار شود تا به رویهای عمومی در میان
حکومت و مردم بدل گردد.
پذیرش و عمومیت یافتن چنین رفتاری، عنصر
معنوی قاعده عرفی را تشکیل میدهد.
براى اينكه يک رفتار و يا عمل، تبديل به عرف حقوقى شود، شرايطى لازم است كه از جمله آن شرايط علاوه بر تكرار عمل، شامليت و عموميت عمل است كه از عناصر لازم براى شكل گيرى قاعده عرفى
حقوق محسوب مىشود و اين عنصر به اين معنا است كه عمل مكرر، اختصاص به شخص معين نداشته و هر شخصى كه جايگزين مىشود، عمل و رويه نفر قبلى را تكرار نمايد به عبارت بهتر، قاعده، به صورت رويه هيأت حاكمه و مردم شكل گرفته باشد.
پذيرفته شدن رويهاى و عموميت يافتن يک قاعده عرفى را مىتوان عنصر معنوى آن عمل محسوب نمود.
•
عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۲، ص۲۶۳.
