• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

عُیون (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




عُیون: (الْأَرْضَ عُيُونًا)    
عُیون: جمع عين به معنى «چشمه» است.
آیه مى‌گويد:
«و زمین را شكافتيم و چشمه‌هاى زيادى از آن بيرون فرستاديم...»
اين آيه به سرگذشت قوم سركش نوح اشاره مى‌كند، قومى كه پيامبر خود را تكذيب كردند و گفتند او مرد ديوانه‌اى است.
خداوند براثر نافرمانى اين قوم نه تنها از آسمان آب زيادى فروريخت كه از زمين هم آب جوشيد و اين دو آب به اندازه‌اى كه مقدر بود باهم درآميختند و سراسر زمين را فراگرفتند و پس از سر برآوردن چشمه‌ها از زمين، دريايى عظيم و طوفانى تشكيل شد، ولى در ميان آن طوفان عظيم و سرتاسرى كه همه چيز را در كام خود فروبرده بود، فرمان نجات نوح و يارانش از سوى خداوند بزرگ صادر شد.



به موردی از کاربرد عُیون در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ - عُیون (آیه ۱۲ سوره قمر)

(وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُونًا فَالْتَقَى الْمَاء عَلَى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ)    
(و زمين را شكافتيم و چشمه‌هاى زيادى بيرون فرستاديم و اين دو آب براى هدفى كه مقدّر شده بود درآميختند و درياى وحشتناكى تشكيل شد!)

۱.۲ - عُیون در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: (وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُوناً فَالْتَقَى الْماءُ عَلى‌ أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ) در مجمع البيان مى‌گويد: كلمه تفجير به معناى شكافتن است، و تفجير زمين به اين معنا است كه زمين را بشكافند تا آب از آن بجوشد. و كلمه عيون جمع عين است و عين، آن آبى را گويند كه از زمين بجوشد و مانند چشم جانداران بچرخد (و به همين مناسبت اين كلمه در لغت هم به معناى چشم است و هم چشمه). و معناى جمله اين است كه: ما زمين را چشمه‌هاى شكافته شده كرديم كه از تمامى شكاف‌هايش آب جوشيدن گرفت‌ (فَالْتَقَى الْماءُ) در نتيجه آب آسمان و آب زمين بهم متصل شدند و در به كرسى نشاندن امرى كه تقدير شده بود دست به دست هم دادند، يعنى به همان مقدارى كه خدا خواسته بود بدون كم و زياد و بدون تندى و كندى اين معاضدت را انجام دادند. بنابراين، كلمه ماء اسم جنسى است كه در اينجا آب آسمان و آب زمين از آن اراده شده و به همين جهت نفرمود: ماءان- دو آب و مراد از امرى كه مقدر شده بود آن صفتى است كه خدا براى طوفان مقدر كرده بود.

۱. ↑ قمر/سوره۵۴، آیه۱۲.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۵۹۸.    
۳. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۲۸۶.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه‌، ط-دار الکتب الاسلامیه‌، ج۲۳، ص۳۲.    
۵. ↑ قمر/سوره۵۴، آیه۱۲.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۲۹.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۱۱۱.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۶۸.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۲۶.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۸۶.    



• شریعتمداری، جعفر، شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «عُیون»، ج۳، ص۲۸۶.


رده‌های این صفحه : لغات سوره قمر | لغات قرآن




جعبه ابزار