• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

فضّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




فَضّ (به فتح فاء و تشدید ضاد) از واژگان نهج البلاغه به معنای شكستن و پراكندن است. سه مورد از این واژه و مشتقاتش در «نهج البلاغه» به كار رفته است.



فَضّ به معنای شكستن و پراكندن است. «فَضَ‌ الشّى‌ء: كَسرهُ‌ مُتفرّقاًا». فضّه به معنى نقره از همين ماده است كه متفرق مى‌شود.


امام علی (علیه‌السلام) درباره لشكريان دشمن فرموده اند: «اللَّهُمَّ فَإِنْ رَدُّوا الْحَقَّ فَافْضُضْ جَمَاعَتَهُمْ وَ شَتِّتْ کَلِمَتَهُمْ» «خدايا اگر حق را ردّ كردند جمعشان را پراكنده كن و سخنشان را مختلف گردان.» (شرح‌های خطبه: )


از این ماده سه مورد در «نهج» آمده است.


۱. ↑ قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۸۱۹.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۳۸.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۲۲۲.    
۴. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیة و الشوارد، ج۴، ص۱۷۴.    
۵. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغة، ت الحسون، ص۲۸۲، خطبه۱۲۴.    
۶. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغة، ط مطبعة، ج۲، ص۶، خطبه۱۲۰.    
۷. ↑ صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۸۱، خطبه۱۲۴.    
۸. ↑ شرح مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۶۹، خطبه۱۲۴.    
۹. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۲۲۵.    
۱۰. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۲۲۹.    
۱۱. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۵، ص۲۷۴.    
۱۲. ↑ هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۱۶۳.    
۱۳. ↑ ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۵.    
۱۴. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغة، ت الحسون، ص۲۸۲، خطبه۱۲۴.    



• بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله « فضض »، ج۲، ص۸۱۹.    






جعبه ابزار