• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

فیء (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




فَى‌ْء (به فتح فاء و سکون یاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای رجوع و برگشتن است.
در اصطلاح به اموالي كه با صلح (بدون جنگ) از کفّار گرفته مى‌شود «فى‌ء» گفته میشود كه از كفّار به رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) و يا به امام (علیه‌السلام) برگردانده میشود.
از اين كلمه چند مورد در «نهج البلاغه» آمده است.



فَى‌ْء به معنای رجوع و برگشتن است.
«فَاءَ فَيْئاً: رَجَعَ».


به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ - نامه ۳۲

امیرالمومنین (علیه‌السلام) در نامه ای به معاویه مى‌نويسد: «إِلاّ مَنْ فاءَ مِنْ أَهْلِ الْبَصائِرِ فَإِنَّهُمْ فارَقُوکَ بَعْدَ مَعْرِفَتِکَ وَ هَرَبُوا إِلَی اللَّهِ» «جمعى از مردم را فريفته و در درياى ضلالت خودت افكنده‌اى مگر آنهائيكه از اهل بصيرت بودند و بعد از شناختن تو از تو برگشتند» (شرح‌های خطبه: )

۲.۲ - حکمت ۲۷۰

آنگاه كه عمر بن الخطاب خواست زيور آلات کعبه را برداشته و تقسيم سپاه كند، از آن حضرت در اين باره سؤال كرد، امام (عليه‌السلام) فرمود: قرآن وقتى كه به رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) نازل شد اموال مسلمانان چهار دسته بود يكى اموال و ماترک آنها كه ميان ورّاث آنها تقسيم فرمود، و ديگرى «الْفَیْءُ فَقَسَّمَهُ عَلَی مُسْتَحِقّیهِ» «فى‌ء كه بر مستحقين‌اش تقسيم كرد» (شرح‌های خطبه: )

۲.۳ - خطبه ۱۱۴

فى‌ء به معنى سايه است كه برمى‌گردد، حضرت (علیه‌السلام) درباره دنیا فرموده اند: «إِنَّ الدُّنْیا دارُ فَناءٍ وَ عَناءٍ ... فَسُبْحانَ اللّهِ ما أَعَزَّ سُرُورَها وَ أَظْمأَ رِیَّها وَ أَضْحَی فَیْئَها» «دنيا خانه فنا و مشقت است سبحان الله چه نادر است شادى آن و چه تشنگی آور است سيرابى آن و چه در معرض آفتاب است سايه آن.» (شرح‌های خطبه: )

۲.۴ - خطبه ۱۴۹

امام علی (علیه‌السلام) درباره از دنيا رفتن خودشان فرموده اند: «فَإِنّا کُنّا فی أَفْیاءِ أَغْصانٍ» «در سايه‌هاى شاخه‌ها بوديم» (شرح‌های خطبه: )


از این ماده چند مورد در «نهج البلاغه» آمده است.


۱. ↑ قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲۸، ص۸۳۵.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۵۰.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۳۳۳.    
۴. ↑ الجوهری، أبونصر، الصحاح‌ تاج اللغة و صحاح العربیة، ج۱، ص۶۳.    
۵. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغة، ت الحسون، ص۶۵۶، نامه۳۲.    
۶. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغة، ط مطبعة، ج۳، ص۶۴، نامه۳۲.    
۷. ↑ صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۰۶، نامه۳۲.    
۸. ↑ شرح مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۶۳۳، نامه۳۲.    
۹. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۱۰۷.    
۱۰. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۱۱۰.    
۱۱. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۰، ص۲۰.    
۱۲. ↑ هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، ج۲۰، ص۴۴.    
۱۳. ↑ ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۶، ص۱۳۳.    
۱۴. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغة، ت الحسون، ص۵۲۳، حکمت ۲۷۰.    
۱۵. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغة، ط مطبعة، ج۳، ص۲۱۸، حکمت۲۷۰.    
۱۶. ↑ صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۲۳، حکمت۲۷۰.    
۱۷. ↑ شرح مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۸۰۵، حکمت۲۷۰.    
۱۸. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۶۴۶.    
۱۹. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۶۴۶.    
۲۰. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۴، ص۲۷۷.    
۲۱. ↑ هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۳۵۷.    
۲۲. ↑ ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۹، ص۱۵۸.    
۲۳. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغة، ت الحسون، ص۲۶۳، خطبه۱۱۳.    
۲۴. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغة، ط مطبعة، ج۱، ص۲۲۳، خطبه۱۱۲.    
۲۵. ↑ صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۷۰، خطبه۱۱۴.    
۲۶. ↑ شرح مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ۲۵۱، خطبه۱۱۴.    
۲۷. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۱۷۱.    
۲۸. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۱۷۷.    
۲۹. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۵، ص۱۰۳.    
۳۰. ↑ هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۶۱.    
۳۱. ↑ ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۲۵۶.    
۳۲. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغة، ت الحسون، ص۳۱۸، خطبه۱۴۹.    
۳۳. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغة، ط مطبعة، ج۲، ص۴۶، خطبه۱۴۵.    
۳۴. ↑ صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۰۷، خطبه۱۴۹.    
۳۵. ↑ شرح مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۳۱۵، خطبه۱۴۹.    
۳۶. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۸۳.    
۳۷. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۸۸.    
۳۸. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۵، ص۷۱۴.    
۳۹. ↑ هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۱۲۷.    
۴۰. ↑ ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۱۱۷.    
۴۱. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغة، ت الحسون، ص۶۷۳، نامه۴۳.    
۴۲. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغة، ت الحسون، ص۷۰۹، نامه۵۳.    



• بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله « فیء »، ج۲، ص۸۳۵.    






جعبه ابزار