• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

قربت (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




قُرْبت (به ضم قاف و سکون راء) از واژگان قرآن کریم به معنای مایه تقرب است.



قُرْبت: به معنای مایه تقرب است و جمع آن قُرُبات می‌باشد.


(وَ یَتَّخِذُ ما یُنْفِقُ‌ قُرُباتٍ‌ عِنْدَ اللَّهِ وَ صَلَواتِ الرَّسُولِ اَلا اِنَّها قُرْبَةٌ لَهُمْ...)     یعنی: «انفاق و دعاهای رسول را پیش خدا مایه تقرب می‌داند، بدان که آنها برای آنان مایه تقرّب است».


۱. ↑ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۲۹۴.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۶۴.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۴۰.    
۴. ↑ توبه/سوره۹، آیه۹۹.    
۵. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۳۷۱.    
۶. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۹، ص۵۰۳.    
۷. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۹۶.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۱۹۲.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "قرب"، ج۵، ص۲۹۴.    






جعبه ابزار